ข้าเป็นขุนนางฉ้อราษฎร์บังหลวง ไฉนพวกเจ้าหาว่าข้าเป็นขุนนางผู้ภักดี!

บทที่ 1: ผู้ตรวจสอบที่ได้คะแนนอันดับหนึ่งและถูกผูกมัดกับระบบราชการฉ้อฉล!

ฟรี

บทที่ 2: หากเจ้าต้องการโลภ จงโลภเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าและมอบเพียงแค่เศษเหล็กให้กับจักรพรรดินีเสีย!

ฟรี

บทที่ 3: ริดรอนจากผู้คน ใช้มันเพื่อผู้คน!

ฟรี

บทที่ 4: ข้าต้องการฟ้องเรื่องข้าราชการระดับสูงคนใหม่ผู้นี้!

ฟรี

บทที่ 5: ข้าราชการระดับสูงร่ำไห้เพราะความยาจก: ข้าน่ะจนจริงๆ นะ!

ฟรี

บทที่ 6 จักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ ในอนาคตจงโลภให้น้อยลง!

ฟรี

บทที่ 7 ท่านเหยา ท่านมีความสุขเร็วเกินไป!

ฟรี

บทที่ 8 หลินเป่ยฟานผู้ชอบธรรมและเที่ยงธรรม!

ฟรี

บทที่ 9 การตรวจค้นน่ะเหรอ? ข้าชำนาญที่สุดแล้ว!

ฟรี

บทที่ 10 เจ้าสารเลวนี้! มันโลภมากและให้เพียงเศษเสี้ยวแก่จักรพรรดินีอีกแล้ว!

ฟรี

บทที่ 11 ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ยักยอกเงินจากข้าไปมากมายของเจ้ามันไม่มีเลยหรือ หลินเป่ยฟาน?

ฟรี

บทที่ 12 เหตุใดเจ้าหมอนั่นจึงได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดินีเพียงคนเดียวกัน?

ฟรี

บทที่ 13 แม้นเราไม่คุ้นหน้า แต่เรียกข้าว่าบุรุษโฉมงามก็ได้นะ!

ฟรี

บทที่ 14: ข้าราชการผู้เที่ยงธรรมอย่างข้าจะมาอยู่ในสถานที่แบบนี้ได้ยังไง

ฟรี

บทที่ 15: ซือซือจะออกจากหอนางโลมงั้นหรือ?

ฟรี

บทที่ 16 – ไม่ว่าใครจะตายหรือบาดเจ็บไป มันก็ย่อมเป็นประโยชน์แก่ประชาชน!

ฟรี

บทที่ 17: สตรีโฉมงามเช่นนี้มาสารภาพรัก เจ้ากล้าปฏิเสธหรือ?

ฟรี

บทที่ 18: ข้าซึ่งเป็นผู้ยากจนไฉนจะร่ำรวยได้ ตัวข้าผู้ไม่มีอะไรไฉนจะกล้าไล่ตามโฉมงาม?

ฟรี

บทที่ 19: ไปหอนางโลมเพื่อหาภรรยา!

ฟรี

บทที่ 20: เงินทั้งหมดที่พวกเขาได้จากการทุจริตหายไปไหนหมด?

ฟรี

บทที่ 21: ท่านเป็นคนยังไงกันแน่ หลินเป่ยฟาน?

ฟรี

บทที่ 22: เขาเป็นข้าราชการฉ้อราษฎร์บังหลวงจริงหรือ?

ฟรี

บทที่ 23 – การไม่จ่ายเงินตราไม่ถือเป็นการค้าประเวณี เห็นพ้องต้องชัดกันอยู่แล้ว!

ฟรี

บทที่ 24: เขากำลังขัดขวางทางหาเงินของข้า! ไอ้ตาเฒ่านี้ช่างชั่วร้ายยิ่ง!

ฟรี

บทที่ 25: คิดว่าเพียงเท่านี้จะหยุดข้าได้งั้นหรือ? เพ้ย เจ้ายังอ่อนหัดไป!

ฟรี

บทที่ 26: เจ้ามีอะไรนอกเหนือจากรูปลักษณ์ที่ดูดี?

ฟรี

บทที่ 27: ไม่ว่าเจ้าจะมีความสามารถแค่ไหน หากเจ้าตายที่เรือนโดยไม่ประสบความสำเร็จ ก็คงมิมีผู้ใดสังเกตเห็น!

ฟรี

บทที่ 28: ข้าถึงขั้นยักยอกเงินของจักรพรรดินี ทำไมข้าต้องกลัวเสนาบดีด้วย?

ฟรี

บทที่ 29: แกะอ้วนเป็นฝูง คงได้เวลาตัดขนแกะแล้ว!

ฟรี

บทที่ 30 – ต่อให้ยกเรื่องไปถึงพระราชวังทอง สิ่งที่ข้าพูดก็มิมีผิดเพี้ยน!

ฟรี

บทที่ 31: พวกท่านกล้าท้าทายข้าหรือ?

ฟรี

บทที่ 32: เด็กๆ เหล่านี้ฉลาดและมีอนาคตที่สดใสรออยู่!

ฟรี

บทที่ 33: การเป็นยอดฝีมือโดยกำเนิด!

ฟรี

บทที่ 34: “นายท่าน ท่านคือวีรบุรุษแห่งรัตติกาลใช่ไหม?”

ฟรี

บทที่ 35: พวกเขาโลภ แต่ข้าผู้นี้โลภมากยิ่งกว่า! พวกเขาหลอกลวง แต่ข้าหลอกลวงมากยิ่งกว่า!

ฟรี

บทที่ 36: ท่านหลิน เรื่องพวกนี้มันหนักหนาเกินไป!

ฟรี

บทที่ 37 – เอาใจข้าราชการระดับสูง จักรพรรดินีผู้โง่เขลา!

ฟรี

บทที่ 38: เสน่ห์ที่ควบคุมไม่ได้ของข้า!

ฟรี

บทที่ 39: ช่วยเหลือผู้ต้องการ ช่วยเหลือคนยากจนด้วยปัญญา!

ฟรี

บทที่ 40: ดั่งเทพธิดาและปีศาจ ไป๋ กวนอิม!

ฟรี

บทที่ 41: ผู้ภักดีไม่ควรถูกปฏิบัติอย่างผิดเพี้ยน!

ฟรี

บทที่ 42: ไร้ซึ่งความยุติธรรมแล้วหรือ? ไหนเล่ากฎเกณฑ์ที่พึงมี?

ฟรี

บทที่ 43: เจ้าบอกว่าข้ารีดไถเงินจากเหล่าศิษย์งั้นเหรอ? แล้วเงินพวกเขามาจากที่ใดกันเล่า?

ฟรี

บทที่ 44: จักรพรรดินี ท่านช่วยทำตัวให้ทรงเกียรติมากกว่านี้จะได้หรือไม่?

ฟรี

บทที่ 45: ขุนนางทุกคนล้วนเป็นพวกประจบประแจง กระทั่งจักรพรรดินีเองก็เป็นผู้ปกครองที่โง่เขลา!

ฟรี

บทที่ 46: ทำให้ทั้งราชสำนักขุ่นเคือง แต่ข้ายังคงใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล!

ฟรี

บทที่ 47: เงินไม่ใช่ทุกสิ่ง แต่ถ้าไม่มีมัน เราก็ไม่อาจทำสิ่งใดได้!

ฟรี

บทที่ 48: จักรพรรดินีผู้ใจป้ำได้มอบรางวัลอีกครั้ง!

ฟรี

บทที่ 49: ยุนหยิง เจ้าหญิงน้อยนักชิม!

ฟรี

บทที่ 50: เจ้าเรียกข้าว่าสุกรและบอกว่ามันเป็นคำชมงั้นเหรอ?

ฟรี