เกิดใหม่ทั้งทีขอหนีห่างดาวมหาลัย เป้าหมายเดียวของผมคือรวย

"เฉินนั่ว ตอนนี้ฉันแค่อยากตั้งใจเรียน เอาไว้ค่อยคุยเรื่องความรักกันหลังจากที่การสอบเกาเข่าจบลงแล้วเถอะ"
"นายควรจะพัฒนาตัวเองให้ดีตอนอยู่มหาวิทยาลัย แล้วค่อยคุยเรื่องนี้กันหลังจากที่นายเรียนจบแล้วนะ"
"เฉินนั่ว นี่คือแฟนของฉัน ฉันขอโทษนะ ฉันไม่เคยคิดเรื่องการมีแฟนในมหาวิทยาลัยมาก่อนเลย แต่มันเป็นพรหมลิขิต และฉันก็ทำอะไรกับเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ"
"เฉินนั่ว พรุ่งนี้ฉันจะแต่งงานแล้ว นายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน และฉันก็อยากได้คำอวยพรจากนาย"
เฉินนั่วเมามายในงานแต่งงานของเพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันและพลัดตกจากตึก ตายอย่างอนาถราวกับสุนัขตัวหนึ่ง
ก่อนตาย ฉันได้สาบานเอาไว้ว่าหากสามารถกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง ฉันจะใช้ชีวิตให้สมกับที่เป็นคน!
ต้องขอบคุณความเมตตาของสวรรค์ เฉินนั่วได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อสิบปีก่อนจริงๆ
ในชีวิตก่อนหน้านี้ เฉินนั่วสอบตกการสอบเกาเข่าก็เพราะเพื่อนสมัยเด็ก พ่อแม่ของเขาถูกเลิกจ้าง เขาใช้เวลาครึ่งชีวิตเป็นสุนัขรับใช้เลียแข้งเลียขาคนอื่น และจบลงด้วยความยากจนข้นแค้น
ในชาตินี้ เฉินนั่วไม่ต้องการเป็นสุนัขรับใช้ที่คอยเลียแข้งเลียขาใครอีกต่อไป เขาเพียงแค่อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัย หาเงินให้ได้เยอะๆ และเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตัวเขาเองรวมถึงคนที่เขารัก!
เพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันร้องไห้และอ้อนวอนว่า "เฉินนั่ว ได้โปรดอย่าไปเลย ฉันสัญญาว่าจะเป็นแฟนของนาย แค่นี้ยังไม่พออีกเหรอ?"
เฉินนั่วไม่แม้แต่จะเสียเวลาหันหน้ากลับไปมอง ไม่ต้องมาสนใจทั้งนางชาเขียวจอมเสแสร้ง เหมยเขียวเพื่อนสมัยเด็ก หรือดาวโรงเรียนแสนสวยอะไรทั้งนั้น หลังจากเกิดใหม่ ฉันแค่อยากจะหาเงินอย่างเดียว