ไหนว่าศึกนี้ตัวใครตัวมัน แล้วทำไมนายกวาดเรียบคนเดียว

【ผู้ผลิตคนสุดท้าย】
[เรื่องย่อ: หมู่ดาวคือเปลวเทียน, วงโคจรคือริ้วไหม, และอารยธรรมคือกระบะทรายของข้า
เพราะความเมตตาของข้า สรรพสิ่งจึงเติบโตในอุทยานนี้ และลมหายใจ...ก็หาได้ถูกตีค่าเป็นเงินตราไม่]
หลิงเฮ่อ ถูกดึงเข้าไปพัวพันใน 'เกมสงคราม' จากอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน เฉกเช่นเดียวกับคนนับล้าน
ภายนอก...เหล่าเผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนต่างช่วงชิงโอกาส
ภายใน...เหล่ามนุษย์กลับวางแผนและหักหลังกันเอง
บ้างปรารถนาจะเป็นจักรพรรดิผู้ปกครองเหนือมวลชน, บ้างต้องการเป็นเทพสงครามผู้ครอบครองดินแดน, และบ้างก็แสวงหาการเข้าถึงสัจธรรมแห่งจักรวาล—เปลี่ยนแปลงความจริงได้เพียงแค่ปัดมือ
ทว่า... อำนาจ, ชีวิต, ความเป็นพระเจ้า, หรือแม้แต่สัจธรรมแห่งจักรวาล—ทุกสิ่งล้วนมี 'ราคา' ที่ต้องจ่าย
ผู้ใดควบคุม 'มูลค่า' ผู้นั้นย่อมควบคุมทุกสิ่ง!
ด้วยเหตุนี้ หลิงเฮ่อ จึงตัดสินใจที่จะเป็น [ผู้ผลิตคนสุดท้าย]—จุดสูงสุดของผลกำไรและมูลค่าทั้งปวง
[โปรดทราบ: เมื่อเลือกเส้นทางนี้ คุณจะไม่สามารถรับค่าประสบการณ์ใดๆ ได้อีกเลย นอกจากการผูกขาดตลาดเท่านั้น]
"ไม่สำคัญหรอก" หลิงเฮ่อพึมพำ
ในวันนั้น เขาทอดสายตามองลงไปยังเหล่ามนุษย์ผู้ต่ำต้อย และแหงนมองขึ้นไปยังเหล่าทวยเทพเหนือสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงลึกล้ำ:
"ข้าเมตตาพวกเจ้ามากเกินไป... เมตตาเสียจนกระทั่งตั้งแต่วินาทีที่พวกเจ้าลืมตาดูโลก พวกเจ้าก็ได้ยืนอยู่บนผืนดินของข้า และสูดหายใจเอาอากาศที่เป็นของข้าไป"