หายนะซอมบี้ล้างโลก เกิดใหม่ในวันที่เจ็ดของวันสิ้นโลก

ไวรัสปริศนาได้กวาดล้างไปทั่วประเทศ เปลี่ยนผู้ติดเชื้อให้กลายเป็นซอมบี้ — ซากศพที่ไร้ความคิดและกระหายเลือดเนื้อ
ประชากรโลกกว่า 60 เปอร์เซ็นต์กลายเป็นซอมบี้
สภาพอากาศล่มสลาย ภัยธรรมชาติพุ่งสูงขึ้น และแม้แต่พืชพรรณกับสัตว์ที่รอดชีวิตก็ยังกลายพันธุ์กลายเป็นภัยคุกคามที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้
ท่ามกลางซากปรักหักพังของโลก ผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้ายของมนุษยชาติได้สร้างฐานหลบภัยที่แน่นหนา โดยตั้งกำแพงสูงตระหง่านเพื่อป้องกันซอมบี้และสัตว์ร้ายกลายพันธุ์เอาไว้ภายนอก
ซูอวิ๋นดิ้นรนอยู่ในวันสิ้นโลกมานานถึงเจ็ดปี เธอเอาชีวิตรอดเพียงลำพังและต่อสู้อย่างสุดกำลังเพียงเพื่อที่จะมีชีวิตรอด
ในที่สุด เธอก็ได้รับสิทธิ์ที่ได้มาอย่างยากลำบากในการเข้าไปในหนึ่งในฐานหลบภัยของมนุษย์ — เพียงเพื่อจะถูกหักหลังที่หน้าประตู
การสแกนยีนเผยให้เห็นว่าเธอติดเชื้อไวรัสซอมบี้
แม่เลี้ยง: "ยังไงแกก็ติดเชื้อไปแล้ว จะเสียสิทธิ์ผ่านประตูไปทำไม? ให้น้องสาวแกไปแทนเถอะ"
พ่อ: "ในเมื่อแกยังพอมีสติอยู่ ก็ยกสิทธิ์นี้ให้น้องสาวแกไปซะ"
แต่ซูอวิ๋นไม่เคยถูกซอมบี้กัดหรือข่วนเลยแม้แต่ครั้งเดียว หากเธอติดเชื้อ... คำอธิบายเพียงอย่างเดียวก็คือการถูกหักหลัง — จากคนที่ใกล้ชิดกับเธอมากที่สุด
ในขณะที่ไวรัสกำลังครอบงำร่างกายของเธอ ซูอวิ๋นใช้บัตรผ่านประตูเป็นเหยื่อล่อ เธอหลอกล่อพ่อสารเลว แม่เลี้ยง และน้องสาวต่างแม่มาที่อพาร์ตเมนต์ของเธอ — แล้วฉีกทึ้งพวกมันจนเป็นชิ้นๆ
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง...
เธอก็ได้ย้อนกลับมาในวันที่ 7 ของวันสิ้นโลก
ด้วยความทรงจำจากอนาคต พลังมิติช่องว่างอันลึกลับ และหัวใจที่เหี้ยมเกรียมไร้ความปรานีจากการถูกหักหลัง ซูอวิ๋นจึงเริ่มต้นเส้นทางสายใหม่ — ไม่มีความผูกพัน ไม่มีความปรานี ไม่มีความรัก มีเพียงการเอาชีวิตรอดเท่านั้น
ในครั้งนี้ เธอจะแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างมาเป็นของตัวเอง