เวอร์ชันในตำนานของสามก๊ก

เฉินซีมองดูทหารที่เพิ่งขว้างก้อนหินหนักหลายร้อยชั่งออกไปอย่างง่ายดาย ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความหมดคำพูด นี่มันปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกจริงหรือ?
ลิโป้ที่บุกเดี่ยวด้วยหอกคู่ ทะลวงผ่านทัพหมื่นราวกับเป็นเรื่องธรรมดา แบบนี้ดูยังไงก็ไม่สมเหตุสมผล! จ้าวจื่อหลงที่เหมือนมีวิญญาณมังกรสิงอยู่ ฟาดกระบี่ทีเดียวผ่าภูเขา แบบนี้ยังเรียกว่ามนุษย์ได้ไหม? เตียนเว่ยที่ปกป้องโจโฉคนเดียว ฝ่าทัพศัตรูออกมาได้สบาย ๆ แถมยังฆ่าทหารราบและม้าศึกของฝ่ายตรงข้ามไปอีกนับพัน นี่มันพลังต่อสู้ระดับไหนกันแน่!?
เฉินซีขยับพัดขนนกในมือเบา ๆ คลื่นลมพลันก่อตัวกลายเป็นพายุ ก่อนจะถอนหายใจออกมายาว ๆ "นี่มันตำนานเทพเจ้าชัด ๆ ขนาดฉันเองยังไม่ปกติเลย"
ป.ล.: จริง ๆ แล้วนี่คือนิยายทำไร่ไถนาสายจริงจัง……
นิยายเรื่องอื่นๆ