ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
เว็บไซต์นี้จะไม่เผยแพร่เนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเห็นเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ กรุณาแจ้งผ่านเพจ Facebook MostReader
ทางแอดมินจะดำเนินการลบทันที และมอบเหรียญจำนวน 77 เหรียญ เป็นการขอบคุณ
หากพบปัญหาการใช้งานเว็บไซต์โปรดแจ้งที่เพจ
This website does not publish copyrighted content in Thailand. If you find any infringing content, please report it via our Facebook page for immediate removal.

สารบัญ อุตส่าห์ได้เปิดร้านอาหารทั้งทีแต่ดันมาเปิดตอนตีสามเนี่ยนะ

ตอนที่ 201 – 300 จากทั้งหมด 554 ตอน · หน้า 3/6

กลับหน้าเรื่อง
บทที่ 201 : ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือรสชาติฝีมือของเถ้าแก่ลู่!
ฟรี
บทที่ 202 : ใจเย็นๆ!
1.5 เหรียญ
บทที่ 203 : การลดน้ำหนักจะสำคัญกว่าอาหารอร่อยได้อย่างไร?
1.5 เหรียญ
บทที่ 204 : เขามาเพื่อแก้แค้นเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 205 : คุณช่วยตื่นหน่อยได้ไหม?
1.5 เหรียญ
บทที่ 206 : ในอนาคตเรามากินอาหารที่ทำเองกันเถอะ
1.5 เหรียญ
บทที่ 207 : ก็แค่ธรรมดา
1.5 เหรียญ
บทที่ 208 : ผมไม่กล้าหรอก โอเคไหม?
1.5 เหรียญ
บทที่ 209 : ทุกคนพูดถึงกันอย่างตื่นเต้นขนาดนี้ มันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 210 : ลูกชิ้นหัวสิงโตตุ๋น
1.5 เหรียญ
บทที่ 211 : มีใครเห็นตั๋วผีเมื่อวานนี้บ้างไหม?
ฟรี
บทที่ 212 : จบสิ้นแล้ว...
1.5 เหรียญ
บทที่ 213 : คุณหมอครับ คุณช่วยอย่าหายใจแรงตอนพูดได้ไหมครับ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 214 : นายผอมลงหรือเปล่า?
1.5 เหรียญ
บทที่ 215 : เถ้าแก่ลู่ครับ อาหารที่คุณทำสุดยอดไปเลย!
1.5 เหรียญ
บทที่ 216 : นี่คือวิธีการลดน้ำหนักที่สบายที่สุด
1.5 เหรียญ
บทที่ 217 : ไม่ใช่ว่าฉันขี้เหนียวนะ!
1.5 เหรียญ
บทที่ 218 : รังแกคนซื่อใช่ไหม?
1.5 เหรียญ
บทที่ 219 : กลับไปแล้วช่วยเถ้าแก่ลู่โปรโมท
1.5 เหรียญ
บทที่ 220 : สตรีมเมอร์ไม่ทำงานทำการ มาโฆษณาทำไม?
1.5 เหรียญ
บทที่ 221 : ผมไปเหยียบกับระเบิดมาให้ทุกคนแล้ว!
ฟรี
บทที่ 222 : ข้อโต้เถียงเรื่องราคาในกลุ่มแฟนคลับ
1.5 เหรียญ
บทที่ 223 : ขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 224 : ในเมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็เข้ามาเลย!
1.5 เหรียญ
บทที่ 225 : ความไร้เทียมทานช่างเปล่าเปลี่ยวเหลือเกิน
1.5 เหรียญ
บทที่ 226 : ชื่ออาหารที่หรูหรา
1.5 เหรียญ
บทที่ 227 : คุณมาชิมอาหาร สั่งแค่สามจานจะพอเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 228 : กินหมดทุกอย่างเลยเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 229 : ทำไปเลย
1.5 เหรียญ
บทที่ 230 : นี่ยังเป็นราคาของไข่ชาอยู่เหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 231 : จะไปหาไข่ชาแพงๆ แบบนี้ได้ที่ไหน?
ฟรี
บทที่ 232 : มาลองชิมดูสิครับ
1.5 เหรียญ
บทที่ 233 : คว่ำ
1.5 เหรียญ
บทที่ 234 : เสียของจริงๆ!
1.5 เหรียญ
บทที่ 235 : ไข่ชาขายในราคาถูก!
1.5 เหรียญ
บทที่ 236 : นี่อาจจะเป็นบทละครหรือเปล่า?
1.5 เหรียญ
บทที่ 237 : เลิกศึกษาแล้วก็ลองชิมได้แล้ว
1.5 เหรียญ
บทที่ 238 : น่าทึ่งจริงๆ!
1.5 เหรียญ
บทที่ 239 : ทำไมคนถึงเยอะขึ้นเรื่อยๆ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 240 : บัตรประสบการณ์ทำงาน?
1.5 เหรียญ
บทที่ 241 : ผมไม่ต้องการสัมภาษณ์
ฟรี
บทที่ 242 : ฉันมีแผนสำรอง
1.5 เหรียญ
บทที่ 243 : พนักงานชั่วคราว เริ่มงานอย่างเป็นทางการ
1.5 เหรียญ
บทที่ 244 : แค่ขออาหารหลักทำไมต้องทำเหมือนขโมย?
1.5 เหรียญ
บทที่ 245 : ฉันอยากจะกินบะหมี่ผัด ที่ไหนก็กินได้ไม่ใช่เหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 246 : ฉันผิดไปแล้ว ไม่น่าขอส่วนเล็กเลย!
1.5 เหรียญ
บทที่ 247 : ฉันพนันได้เลยว่าเดี๋ยวท่านจะต้องเสียใจ
1.5 เหรียญ
บทที่ 248 : บุฟเฟ่ต์จะมีเซอร์ไพรส์อะไรได้?
1.5 เหรียญ
บทที่ 249 : เถ้าแก่ลู่ครับ บังเอิญจังเลย!
1.5 เหรียญ
บทที่ 250 : ช่วยเอาคำว่า 'ดูเหมือน' ออกไปด้วยนะครับ
1.5 เหรียญ
บทที่ 251 : ฉันจ่าย 500 หยวนเพื่อมากินบะหมี่ผัดที่นี่เหรอ?
ฟรี
บทที่ 252 : ชายหนุ่มคนนี้ก็เป็นเถ้าแก่ด้วยเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 253 : ให้ท่านใช้ตามสบายเลย!
1.5 เหรียญ
บทที่ 254 : ใช้เนื้อวัวพรีเมียมมาทำบะหมี่ผัดให้ทุกคน
1.5 เหรียญ
บทที่ 255 : พวกเขาเป็นคนประหลาดประเภทไหนกัน?
1.5 เหรียญ
บทที่ 256 : ฉันบอกให้แกไปสัมภาษณ์ร้านอาหารตระกูลลู่!
1.5 เหรียญ
บทที่ 257 : ทำไมร้านเล็กๆ ถึงได้เป็นที่ยอมรับของบรรณาธิการ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 258 : คุณมาเพื่อสัมภาษณ์เถ้าแก่ลู่เหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 259 : อาหารที่ท่านทำมันวิเศษขนาดนั้นเลยเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 260 : สุดท้ายฉันก็กลายเป็นคนเลวใช่ไหม?
1.5 เหรียญ
บทที่ 261 : ยุ่งมาตั้งนาน ข้าวสักคำก็ยังไม่ได้กิน
ฟรี
บทที่ 262 : ภารกิจชั่วคราว
1.5 เหรียญ
บทที่ 263 : เสี่ยวลู่ทำได้จริงๆ งั้นเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 264 : ผมทนรอไม่ไหวแล้ว
1.5 เหรียญ
บทที่ 265 : ไม่มีกับข้าว ฉันก็กินข้าวเปล่าชามโตได้!
1.5 เหรียญ
บทที่ 266 : คู่ที่สมบูรณ์แบบ
1.5 เหรียญ
บทที่ 267 : ใครอยากจะดูก็ดูไปเถอะ!
1.5 เหรียญ
บทที่ 268 : มันไม่รีบร้อนไปหน่อยเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 269 : เหนื่อยจัง ปล่อยจอยดีกว่า...
1.5 เหรียญ
บทที่ 270 : สองผู้ใส่ใจ (เกินเหตุ)
1.5 เหรียญ
บทที่ 271 : ไอ้โง่สองตัวนี้เป็นบ้าอะไร?
ฟรี
บทที่ 272 : อยากดิสเครดิตเถ้าแก่ลู่? กล้ามพี่ไม่ยอม!
1.5 เหรียญ
บทที่ 273 : พวกแกงานเข้าแล้ว!
1.5 เหรียญ
บทที่ 274 ที่นี่ผมไม่ทำเดลิเวอรี
1.5 เหรียญ
บทที่ 275 : คำขอของฟางหยวน
1.5 เหรียญ
บทที่ 276 : ให้ฉันเลี้ยงข้าวสักมื้อไหม?
1.5 เหรียญ
บทที่ 277 : ทำไมวันนี้เถ้าแก่ลู่ถึงอยากเลี้ยงข้าวพวกเรา?
1.5 เหรียญ
บทที่ 278 : ในที่สุดวันนี้ความฝันของผมก็เป็นจริง!
1.5 เหรียญ
บทที่ 279 : ขอบคุณเถ้าแก่ลู่นะครับ!
1.5 เหรียญ
บทที่ 280 : ยังอยากจะทำเป็นซีรีส์อีกเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 281 : คนใช้ชีวิตแย่กว่าหมู
ฟรี
บทที่ 282 : แกจะถอดใจหรือไง?
1.5 เหรียญ
บทที่ 283 : งานรับใช้คนรวยอีกแล้วเหรอ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 284 : ขอหนูออกไปโฆษณาได้ไหมคะ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 285 : แช่งฉันป่วยทุกวันเพราะแค่เรื่องกินเนี่ยนะ?
1.5 เหรียญ
บทที่ 286 : นาฬิกาของคุณดูเหมือนจะเดินช้าไปห้านาทีนะ?
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 287 : ขาหมูตงโพมีวิธีกินสองแบบเหรอ?
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 288 : ขาหมูตงโพไม่มีกระดูกเหรอ?
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 289 : ถ้าจ่ายไม่ไหวก็ยอมรับมาตรงๆ อย่ามาใส่ร้ายเถ้าแก่ลู่ได้ไหม?
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 290 : อวดฉลาดแล้วหนีหาย คนแบบนั้นมันอะไรกัน?
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 291 : ขาหมูเย็นชืดแล้ว มันจะยังอร่อยอยู่เหรอ?
ฟรี
ตอนที่ 292 : อีกหนึ่งวิธีในการกินขาหมูตงโพ
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 293 คืนนี้ยอดขายจะทำลายสถิติอีกแล้ว
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 294 เถ้าแก่ลู่จะออกทีวีแล้ว!
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 295 รายการอาหารมื้อดึกกลายเป็นไวรัล
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 296 : ถ้าถ่ายแค่วันละครึ่งชั่วโมงล่ะก็
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 297 : ไม่ต้องกังวลเรื่องผมร่วงอีกต่อไป!
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 298 ทำไมถึงมาเจอเขาที่นี่ได้นะ?
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 299 : หมูตุ๋นน้ำแดงที่เถ้าแก่ลู่ทำมีรสชาติที่ฉันต้องการ
1.5 เหรียญ
ตอนที่ 300 : ถ้าคุณคิดอย่างนั้น ผมก็ช่วยไม่ได้
1.5 เหรียญ