ถึงอย่างนั้นเขาก็หล่อ

ฮ่องเต้ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาพิมพ์เดียวกับองครักษ์ผู้นั้น กำลังจ้องมองเขาด้วยแววตาไร้ความรู้สึก
ฝ่ามือเปื้อนเลือดแตะลงบนแก้มของเขา "เจ้ากลัวสิ่งใดกัน"
ทรงสูดดมกลิ่นอายบริเวณซอกคอของจิงเจ๋อ ลมหายใจชื้นแฉะและเย็นเยียบทำเอาเขาเสียวสันหลังวาบ
"เจ้าไม่ชอบข้าแล้วหรือ"
จิงเจ๋อรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง หากรู้อย่างนี้... หากรู้แต่แรกว่าเขาจะ...
สหาย: "ถ้ารู้อย่างนี้ เจ้าก็คงไม่ไปทำตัวรุ่มร่ามกับเขาสินะ?"
จิงเจ๋อ: "...ก็เขาหล่อนี่นา!"
สหาย: "เจ้านี่มันหมดเยียวยาแล้วจริงๆ"
✨📚นิยายอ่านยามว่างครับ📚✨