เส้นทางเศรษฐีสายคุณธรรม เมื่อระบบบังคับให้ผมเป็นมาเฟียใจบุญ!

ปี 1980 เขตซินเจี้ย จางจวินโ้อว ณ ศาลเจ้าบรรพบุรุษ
เหล่าพี่น้องกำลังจับฉลากเป็นตาย
หยินเจ้าถังถือธูปด้วยสองมือ คุกเข่าลงข้างหนึ่ง อ้อนวอนขอให้เทพเจ้ากวนอูคุ้มครอง ให้เขาได้รับโชคชะตาจากตัวอักษรทั้งเจ็ด เพื่อเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดี และพบเจอแต่สิริมงคล!
[โปรดเลือกโชคลาภในครั้งนี้: หนึ่ง โชคแห่งความภักดี จับได้ฉลากตาย ลงมือครั้งเดียวสำเร็จผล!] [หมายเหตุ: โชคแห่งความภักดีในครั้งนี้ ต้องแลกด้วยการ 'ช่วยรักษาพี่น้องร่วมสำนักที่ป่วยหนักหนึ่งคน' เพื่อเป็นการแก้บน]
[สอง: โชคแห่งคุณธรรม จับได้ฉลากตาย พี่น้องออกโรง คว้าชัยกลับมา!] [หมายเหตุ: โชคแห่งคุณธรรมในครั้งนี้ ต้องแลกด้วยการ 'จัดหางานให้พี่น้องสิบคน' เพื่อเป็นการแก้บน]
[สาม: โชคแห่งปัญญา จับได้ฉลากเป็น หลีกเลี่ยงสถานการณ์อันตราย วางแผนในที่ลับ ชัยชนะอยู่ในกำมือ] [หมายเหตุ: โชคแห่งปัญญาในครั้งนี้ ต้องแลกด้วยการ 'รับเลี้ยงเด็กพิการหนึ่งคนจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ' เพื่อเป็นการแก้บน]
......
เดิมที เขาเพียงต้องการอาศัยโอกาสจากการเกิดใหม่เพื่อเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่ง แต่ต่อมาเขากลับกลายเป็นนักการกุศลที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาะฮ่องกง เป็นลูกพี่ผู้รักคุณธรรมที่สุดในยุทธภพ และเป็นมหาเศรษฐีที่มีความน่าเชื่อถือที่สุดในเอเชีย
ทุกคนต่างเชื่อมั่นว่า ตราบใดที่นายหยินยังอยู่ เกาะฮ่องกงจะยังมีความเมตตา ยุทธภพจะยังมีความภักดี และพี่น้องจะยังคงมีคุณธรรม!
ในงานเลี้ยงคืนส่งมอบเกาะคืนสู่จีน มีนักข่าวถามว่า "มิทราบว่าคุณหยินเริ่มล้างมือในอ่างทองคำ หันมาทำธุรกิจและริเริ่มงานการกุศลตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?"
"ล้างมือในอ่างทองคำอะไรกัน พูดเหมือนผมเป็นเจ้าพ่อมาเฟียอย่างนั้นแหละ ผมก็แค่พ่อค้าที่ศรัทธากวนอูคนหนึ่งเท่านั้นเอง"