หลังจากไปอยู่ชนบท ฉันก็กลายเป็นคนมีชื่อเสียงในหมู่บ้าน

เฉินเซียงหยางถูกรถบรรทุกศพชนหน้าฌาปนสถานขณะกำลังส่งคนออกไปข้างนอก ทำให้เขาย้อนเวลากลับไปสู่ยุคปฏิวัติเมื่อหลายสิบปีก่อน
ในช่วงทศวรรษ 1970 บิดาของเขา เฉิน จื้อเฉิง เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธานบริษัท และครอบครัวจำเป็นต้องส่งลูกคนใดคนหนึ่งไปอยู่ชนบท แม่เลี้ยงของเขา ซู อาหง เรียกร้องให้เฉิน เซียงหยาง ลูกเลี้ยงวัย 17 ปีของเธอ มาแทนที่ซู เหว่ยตง ลูกชายแท้ๆ ของเธอ โดยให้เหตุผลว่า "จะส่งผลกระทบต่ออนาคตของบิดา"
เฉินเซียงหยางที่ไม่ต้องการอยู่ในครอบครัวนี้อีกต่อไป ยอมรับข้อเสนอของแม่เลี้ยงอย่างใจเย็น และขอค่าชดเชยและสิ่งของจำเป็น 800 หยวน เพื่อป้องกันไม่ให้เฉินเซียงหยางเปลี่ยนใจ ซูอาหง แม่เลี้ยงของเขาจึงเสนอเพิ่มจำนวนเงินเป็น 1,000 หยวน
ในคืนแรกที่เฉินเซียงหยางนั่งรถไฟไปชนบท ซึ่งตรงกับวันเกิดครบรอบสิบแปดปีของเขา ในที่สุดเขาก็ได้รับความรักที่ระบบมอบให้ล่าช้าไปบ้าง
...บทนำไม่ค่อยดีเท่าไหร่ กรุณาอ่านเนื้อหาหลัก~