ระบบวิวัฒนาการเหล็ก จากทาสไร้ค่าสู่เจ้าแห่งหุ่นยนต์

ฉันคือซีโร่เซเว่น ทาสหมายเลขซีโร่เซเว่น
ในสุสานแห่งวันสิ้นโลกที่ปกคลุมไปด้วยสนิม พวกเขาบอกว่าฉันคือการทดลองที่ล้มเหลว “เปลวไฟแห่งโพรมีธีอุส” ที่ลุกโชนอยู่ในอกของฉัน ซึ่งเดิมทีเป็นผลิตภัณฑ์ที่บกพร่องและถูกทิ้งโดยเจ้าพ่อเทคโนโลยี ได้ฉีกเปิดรอยร้าวในวิวัฒนาการเมื่อฉันกำลังจะตาย
เฟืองกลายเป็นเนื้อหนังและเลือด ท่อไฮดรอลิกแทนที่หลอดเลือด ซากหุ่นยนต์ที่ถูกทิ้งร้างกลายเป็นโครงกระดูกของฉัน และแกนกลางของเรือรบต่างดาวกลายเป็นหัวใจของฉัน
ข้ากลืนกินเครื่องจักรทุกชนิด ตั้งแต่สกรูขึ้นสนิมไปจนถึงอาวุธสงครามอันทรงพลัง ตั้งแต่ไซบอร์กนักฆ่าของมหาเศรษฐีไปจนถึงกองกำลังเหล็กกล้าของอารยธรรมต่างดาว เสียงโลหะฉีกขาดทุกเสียงคือบันไดให้ข้าไต่จากกองเศษเหล็กไปสู่แท่นบูชา
เมื่อเงามืดของกองยานเก็บเกี่ยวของต่างดาวคุกคามอารยธรรม และทั้งโลกคุกเข่าต่อหน้ากระแสน้ำแห่งเหล็กกล้า ข้าพเจ้ากลับยืนอยู่บนสุสานจักรกล ปลายนิ้วของข้าพเจ้ารวบรวมแสงสว่างจากแก่นดาว
"คุณกำลังคร่าชีวิตผู้คนเหรอ?"
ฉันฉีกทำลายเครื่องปฏิกรณ์ของศัตรู รู้สึกถึงพลังงานที่ระเบิดอยู่ภายในร่างกาย โครงกระดูกโลหะของฉันส่งเสียงหึ่งๆ ด้วยความตื่นเต้น
"และข้าจะกลืนกินเหล็กกล้า"