ระบบสู้ชีวิตแต่โฮสต์กาวเกิน เมื่อเป้าหมายแอบอ่านใจได้

[ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายของวายร้ายยันเดเระ]
เย่หว่านหว่านทะลุมิติเข้ามาในหนังสือนิยาย และเข้าไปอยู่ในร่างของนางร้ายตัวประกอบ อีกทั้งยังถูกผูกมัดด้วยระบบคลั่งรัก
เธอจำเป็นต้องทำให้ค่าความรักของเป้าหมายที่ต้องพิชิตถึงหนึ่งร้อย ถึงจะมีชีวิตรอด
หลี่เหยียนเป่ยเป็นวายร้ายที่มีนิสัยป่วยและหมกมุ่น ไม่เพียงแต่เขามีคนอื่นในใจ แต่เขายังเกลียดชังเธอถึงขีดสุดและต้องการหย่าร้าง
เพื่อเอาชีวิตรอด เย่หว่านหว่านไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกัดฟันสู้
"สามีขา สามีของหนู หนูรักคุณเหมือนที่หนูรักข้าวเลยค่ะ"
อี๋! ประโยคอะไรเนี่ย เลี่ยนจนน่าสะอิดสะเอียน! ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ถ้าไม่เห็นแก่การเอาชีวิตรอด ฉันไม่พูดอะไรน่าขยะแขยงแบบนี้หรอก ทั้งครอบครัวนายนั่นแหละที่จะอายุสั้น
หลี่เหยียนเป่ย: "...??"
"พี่สาม ดูแลภรรยาพี่ด้วย อย่าปล่อยให้มาวนเวียนอยู่ตรงหน้าฉัน"
เย่หว่านหว่านมองดูพี่น้องที่ดีของหลี่เหยียนเป่ย อย่างพระรองชื่อดัง ฉินโม่ฉือ ด้วยแววตาเวทนา
อีกหนึ่งคนที่คลั่งรักนางเอก เป็นคนที่ยอมทุ่มเทจนไม่เหลืออะไร สุดท้ายคนอื่นมีลูกเต็มบ้านเต็มเมือง แต่เขากลับต้องตายอย่างโดดเดี่ยว และถูกพี่เลี้ยงทรมานจนตาย
ฉินโม่ฉือ: "...??"
"พี่สาม บอกเย่หว่านหว่านด้วยนะว่าถ้าเธอรังแกอวี้ซินอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ"
เย่หว่านหว่านเหลือบมองกู้ซือเหยียน พี่ชายคนโตของกลุ่มพี่น้องทั้งสี่
ไอ้คนคลั่งรักโง่เขลา เพื่อผู้หญิงคนเดียวถึงกับหันหลังให้พี่น้องอย่างหลี่เหยียนเป่ย และร่วมมือกับครอบครัวอาของหลี่เหยียนเป่ยเพื่อบีบให้เขาเป็นบ้า จนต้องถูกขังในโรงพยาบาลจิตเวช
กู้ซือเหยียน: "...??"
เย่หว่านหว่านแค่ต้องการทำภารกิจให้สำเร็จแล้วออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด แต่กลับคาดไม่ถึงว่าระบบจะเกิดข้อผิดพลาด และเป้าหมายที่เธอต้องพิชิตกลับได้ยินเสียงในใจของเธอ ทุกอย่างเริ่มบานปลายจนควบคุมไม่ได้
หลี่เหยียนเป่ยต้อนเธอเข้ามุมผนัง: "คิดว่าจะหนีไปได้หลังจากมาอ่อยฉันแล้วเหรอ? ฝันไปเถอะ"