ทะลุมิติมาเป็นพ่อมดทั้งที แต่ระบบกลับส่งผมไปตีบอสใน เอลเดนริง

ฉี โคโมะ ทะลุมิติมายังโลกของแฮร์รี่ พอตเตอร์โดยไม่คาดฝัน และได้รับ "ระบบเกมแห่งชีวิต" ซึ่งทำให้เขาสามารถเข้าไปในโลกของเกมต่างๆ และนำไอเท็มจากในเกมออกมาสู่โลกแห่งความจริงได้ หากทำภารกิจในเกมสำเร็จ
แม้เขาจะรักการเล่นเกมเป็นชีวิตจิตใจ แต่ยังไม่ทันจะได้ดีใจ เขาก็พบว่าเกมที่ระบบสุ่มมาให้นั้นมีแต่เกมสุดหัวร้อนอย่าง Elden Ring
โชคดีที่ในฐานะคนของ "นิกายวิญญาณวายุจันทราเงา" (เป็นศัพท์สแลงของเกมเมอร์ หมายถึงสายนอกรีตที่ใช้โปรแกรมช่วยเล่น/สูตรโกง) เขาย่อมมีของดีติดตัว ทำให้เขาสามารถหาวิธีลดความยากของเกมลงได้เสมอ
ฉี โคโมะจึงใช้ชีวิตสบายๆ ในโลกแฮร์รี่ พอตเตอร์ ทั้งไปโรงเรียน เล่นเกม และ "เลี้ยงดู" เหล่าแม่มดน้อยไปวันๆ
หลายปีต่อมา เมื่อมองไปยังเฮอร์ไมโอนี่ที่บัดนี้ได้กลายเป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ผู้โค่นล้มได้ทั้งจอมมาร (โวลเดอมอร์) และจอมขาว (ดัมเบิลดอร์/อำนาจเก่า) ฉีโคโมะก็รู้สึกเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์
"เกมแนว 'เลี้ยงดู' นี่มันสนุกที่สุดจริงๆ"
สวัสดีครับผม Jumki. ☘︎ ܁˖
นักแปลนิยายสายแฟนฟิคชั่นอนิเมะ บลีช ૮₍ ´• ˕ •` ₎ა
ขอบคุณที่แวะมาอ่านและสนับสนุนกันน้าาา ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!
╰┈➤ ✮ ✮ เข้าชั้นแฟนฟิค! ✮ ✮ ⌞หากท่านใดอ่านแล้วค้างสามารถติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของ Jumki ได้ที่ชั้นหนังสือ ขอบคุณครับ ⌝
ᯓ★ ⋆˚ลงวันละ 5 - 10 ตอน 𝜗𝜚˚⋆