พลิกตำราวิถีมาร ทะยานสู่บัลลังก์เซียน!

บนแท่นบูชาอันสูงส่งกลับมีปีศาจหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวนั่งประทับ พวกมันเสวยสุขจากเครื่องเซ่นไหว้และหยาดเหงื่อแรงงานของชาวบ้านนับหมื่นครัวเรือน
พวกมันต่างขนานนามตัวเองว่าเป็นเซียน ผู้ถือครองอำนาจเหนือฟ้าดิน และโปรยปรายตำราเซียนลงสู่โลกมนุษย์เพื่อให้ผู้คนได้ฝึกฝน
หลินซูปรารถนาที่จะก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร เขาพลิกอ่านตำราเซียนเหล่านั้นด้วยความอุตสาหะ
ทว่าไม่ว่าเขาจะค้นหาอย่างไร ในตำรากลับไม่มีเส้นทางสู่การบรรลุธรรมเป็นเซียนที่เขาต้องการเลยแม้แต่น้อย
ทุกตัวอักษรและทุกประโยคที่จารึกไว้ กลับบอกเล่าเพียงวิธีฝึกฝนเพื่อเปลี่ยนเนื้อหนังของตนให้มีรสชาติหอมหวาน และวิธีขัดเกลากระดูกให้แหลมคมทรงพลัง
เนื้อหนังสามารถนำไปปรุงยา กระดูกกระบี่สามารถนำไปสร้างของวิเศษ
ที่แท้ก็ไม่มีเส้นทางสู่ความเป็นอมตะอะไรทั้งนั้น พวกแกก็แค่ต้องการจะกินฉันเท่านั้นเอง
หลินซูปิดตำราลงพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหยิบ เหรียญทองแดงความดีความชั่ว ขึ้นมา
เหรียญชั่วคือสิ่งอัปมงคลที่สุดในใต้หล้า แต้มบุญคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในชั้นฟ้า
เขาใช้สิ่งนี้หล่อเลี้ยงและชำระล้าง เพื่อแก้ไขวิชาอาคมทั่วทั้งโลก และหลอมสร้างของวิเศษทั้งปวงขึ้นมาใหม่
หลายปีผ่านไป
เขาถือธงหมื่นวิญญาณที่เปี่ยมไปด้วยแสงสีขาวบริสุทธิ์ และเหยียบย่างบนกระบี่เที่ยงธรรมที่มีไอแค้นพุ่งทะยานสู่สรวงสวรรค์
ในเมื่อพวกแกบอกว่าปุถุชนไร้วาสนาจะครอบครองตำแหน่งเซียน ถ้าอย่างนั้นฉันคนนี้แหละจะนองเลือดไปทั่วเก้าชั้นฟ้า เพื่อนิยามคำว่าเซียนที่แท้จริงขึ้นมาใหม่เอง