ขบวนรถไฟแห่งการล่มสลาย นักเขียนปลายแถวขอร่วมเดินทาง

ครีโอ ชาเนียต สาบานเลยว่าหากย้อนเวลากลับไปได้ เธอจะขอหลีกหนีจากการทะลุมิติอย่างเด็ดขาด เพราะราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการทะลุมิติในครั้งนี้คือการสูญเสียน้องชายของตัวเองไป เริ่มแรกเธอทะลุมิติเข้าไปในโลกฮงไกอิมแพกต์สามและได้กลายเป็นน้องชายของเซซิเลีย จากนั้นจู่ๆ เธอก็ทะลุมิติมายังสถานีอวกาศเฮอร์ต้าอย่างเป็นปริศนา แถมคราวนี้ยังกลายสภาพเป็นเด็กผู้หญิงไปเสียอีก... แล้วแบบนี้เธอจะไปร้องทุกข์กับใครได้ล่ะเนี่ย
แต่ยังนับว่าโชคดีที่เธอยังพอมีคนคุ้นเคยอยู่ที่นี่บ้าง
"ครีโอเหรอ" เวลท์ หยาง เอ่ยทักขึ้น
"ใช่แล้ว ไม่เจอกันนานเลยนะตาเฒ่าหยาง" ครีโอตอบกลับไป
"ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจู่ๆ ถึงอยากจะพูดประโยคนี้ออกมา" เวลท์ หยาง กล่าวเสียงเรียบ
"อะไรล่ะ" ครีโอเลิกคิ้วด้วยความสงสัย
"ให้ตายเถอะ ฮงไกยังตามมาหลอกหลอนฉันถึงที่นี่อีกเหรอเนี่ย" เวลท์ หยาง สบถเบาๆ
"..." ครีโอถึงกับเงียบกริบพูดไม่ออก
ทว่าการทะลุมิติก็ไม่ได้มีแต่เรื่องเลวร้ายเสมอไป อย่างน้อยข้อดีของมันก็คือการที่เธอได้กลับมาพบเจอเพื่อนเก่าอีกครั้ง...