เกิดใหม่ปีสองพันแปด จากนักก๊อปนิยายสู่เจ้าพ่อวงการบันเทิง

ในชีวิตที่แล้ว เฉินเย่เป็นเพียงนักเขียนบทไส้แห้งที่ดิ้นรนอยู่จุดต่ำสุดของวงการบันเทิง เขาใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการแก้บท แต่กลับไม่มีปัญญาซื้อแม้กระทั่งห้องน้ำสักห้องในปักกิ่ง
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา เขาก็พบว่าตัวเองได้ย้อนกลับมาในฤดูร้อนปี 2008
ในปีนั้น ตลาดหุ้นพังทลาย และกีฬาโอลิมปิกกำลังจะมาถึง
ในปีนั้น เพื่อนรักของเขายังคงมีชีวิตอยู่ และพ่อแม่ของเขาก็ยังไม่แก่ชรา
ในปีนั้น เขาเพิ่งจะเตรียมตัวสารภาพรักกับดาวโรงเรียนผู้แสนเย่อหยิ่งในร้านคาราโอเกะ
เมื่อมองใบหน้าที่ยังดูอ่อนเยาว์แต่แฝงไปด้วยความหัวสูงตรงหน้า เฉินเย่ก็กดตัดเพลง แฟรี่เทล เปลี่ยนไปร้องเพลง บลูโลตัส แล้วหันหลังเดินจากไป
มีความรักงั้นเหรอ? ให้หมามันมีไปเถอะ!
ด้วยบทละครที่จำได้ขึ้นใจและทักษะการเขียนบทจากชีวิตก่อน เขาพุ่งตรงเข้าไปในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่เฟยอวี่ทันที
ท่ามกลางเสียงรัวแป้นพิมพ์ ไอดีที่ชื่อว่า เทียนฉานถู่โต้วผี ก็ได้ปรากฏขึ้น
ประโยคที่ว่า "อย่าดูหมิ่นคนหนุ่มว่าไร้ทรัพย์" ได้จุดกระแสไฟให้ลุกโชนไปทั่วอินเทอร์เน็ตจีน!
จากราชาแห่งนิยายออนไลน์ สัประยุทธ์ทะลุฟ้า สู่เจ้าพ่อแห่งเรื่องราวเรียกน้ำตา โอลด์บอยส์
จากการเนรมิตปาฏิหาริย์บนบ็อกซ์ออฟฟิศของภาพยนตร์ เลิฟอิสน็อตบลายด์ สู่การสร้างอาณาจักรความบันเทิงไวล์ดไฟร์ ที่มีมูลค่าตลาดนับล้านล้าน
นักข่าว: "คุณเฉินครับ มีคนกล่าวว่าคุณคือโจรปล้นวงการบันเทิง"
เฉินเย่ยักไหล่ "ไม่หรอก ผมก็แค่พนักงานขนของแห่งยุคนี้เท่านั้นแหละ และไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ผมจะสอนให้พวกคุณรู้เองว่าทุนนิยมที่แท้จริงมันเป็นยังไง"
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยครับ แจ้งให้แก้ไขได้เลยครับ
ฝากผลงานแปลเรื่องอื่นด้วยครับ ชั้นหนังสือด้านล่างกดเข้าได้เลยครับ
♥ ♥ เข้าชั้นหนังสือของ Jeeras! ♥ ♥
ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ
Jeeras