หลงรักเข้าแล้ว สามีในสัญญาขอแปลงร่างเป็นตัวจริง

เจียงหลีและฉู่หานต่างก็มีรอยแผลเป็นสีชาดและแสงจันทร์กระจ่างที่ฝังลึกอยู่ในใจของตนเอง
เมื่อถูกครอบครัวบีบบังคับให้เข้าพิธีวิวาห์ เขาจึงโยน 《สัญญาการแต่งงาน》 ให้กับเธอ "ผมต้องการเพียงภรรยาที่ว่านอนสอนง่ายและรู้กาลเทศะ ส่วนคุณก็ต้องการแค่สามีในนาม เราต่างได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ หลังจากแต่งงานกันแล้ว เราจะใช้ชีวิตของใครของมันและไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกัน"
ท่านประธานแห่ง 《ฉู่กรุ๊ป》 มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เรื่องความเจ้าชู้และมีข่าวคราวพัวพันกับหญิงสาวมากมาย ทว่าเขากลับแสดงออกว่ารังเกียจภรรยาของตนเอง และมักจะตกเป็นพาดหัวข่าวอื้อฉาวอยู่เสมอ คนภายนอกต่างเฝ้ารอที่จะได้เห็นพวกเขาหย่าร้างกันในสักวัน
ต่อมา เมื่อเธอต้องการจะหย่า...
เขากลับรวบกอดเธอไว้แน่น อ้อนวอนด้วยท่าทีต่ำต้อยน่าเวทนา "ถึงแม้คุณจะไม่ได้รักผม แต่ได้โปรด... อย่าทิ้งผมไปเลยนะ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องบ้าตายแน่ๆ ผมคงขาดใจตาย..."
เวลาผ่านไป...
เขารวบเอวคอดของเธอ ดันแผ่นหลังบางจนชิดขอบระเบียงเรือ มองมาด้วยความลุ่มหลงอย่างลึกซึ้ง "เรามาลองกระโจนเข้าสู่ความรักแสนหวาน ที่จะคงอยู่ตราบจนดวงตะวันขึ้นและตก ตราบจนกว่าความตายจะมาพรากเราจากกันเถอะ..."
หลังจากนั้น...
ขอบตาของเขาแดงก่ำ หน้าผากกว้างซบลงบนลาดไหล่บอบบางของเธอ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "เจียงหลี... ผมต้องทำยังไง คุณถึงจะยอมแบ่งปันความรักที่คุณมีต่อเขามาให้ผมบ้าง แค่สักนิดก็ยังดี"
เจียงหลีมองเขาเหมือนกำลังมองคนโง่งม "ฉันก็มอบความรักทั้งหมดที่มีให้คุณไปแล้ว คุณยังจะให้ฉันแบ่งมันยังไงอีก?"
ฉู่หาน "..."
ถ้าพบเห็นข้อผิดพลาดหรือแปลผิดโปรดคอมเม้น/แจ้งให้ทราบจะรีบแก้ได้ทันทีเลยน่ะครับ (^_^)
รวมผลงานแปลอื่นๆ
หากชอบผลงานการแปลอย่าลืมให้คะแนนด้วยนะครับ ขอบพระคุณมากๆๆๆๆครับ
*หากอ่านตอนถัดไปแล้วข้ามตอนให้ทำการเลือกตอนที่ต้องการที่หน้านิยายได้เลยครับ*