ระบบจัดการบ่อปลาสุดโกง ยิ่งตกยิ่งแรง ยิ่งแข่งยิ่งรวย

ติงฮ่าวลาออกจากงานและเดินทางกลับมายังหมู่บ้านของเขา ที่ซึ่งเขาได้ทำสัญญาเช่าอ่างเก็บน้ำที่ถูกทิ้งร้างแห่งหนึ่ง
ชาวบ้านต่างพากันพูดว่าสมองของเขามีปัญหาแน่ๆ
โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า เวลาในอ่างเก็บน้ำของเขานั้นกำลังถูกเร่งความเร็วขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด—
หนึ่งวันมีค่าเท่ากับหนึ่งร้อยปี
เมื่อนักตกปลาคนแรกมาเยือน สาย PE เบอร์ 8 ก็ถูกปลาที่มองไม่เห็นตัวตัดขาดสะบั้นในพริบตา และคันเบ็ดก็ระเบิดหักออกเป็นสามท่อน
คนที่สองตามมา ปลายคันเบ็ดโค้งงอจมดิ่งลงไปในน้ำโดยตรง ส่วนตัวคนถูกลากถลาไปข้างหน้าถึงสองเมตร
คนที่สาม คนที่สี่ คนที่ห้า...
หนึ่งเดือนต่อมา คันเบ็ดตกปลาจำนวน 1,200 คัน ได้กลายสภาพเป็นเศษซากในอ่างเก็บน้ำของติงฮ่าว
เศษซากคันเบ็ดที่หักพังได้ก่อตัวกลายเป็นกำแพงสีรุ้งยาว 50 เมตรอยู่ริมฝั่ง ถึงกระนั้นเหล่านักตกปลาก็ยังคงเข้าแถวรอเพื่อจะพุ่งทะยานเข้าไปในนั้น
"อ่างเก็บน้ำแห่งนี้มันทำให้เสพติด พอได้มาเยือนสักครั้ง คุณจะติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น"
"ฉันตกปลาเฉาฮื้อหนัก 300 ปอนด์ได้ที่นั่น ตอนที่ถ่ายรูป ปลามันตัวยาวกว่าฉันซะอีก"
"อย่าไปนะ ถ้าแกไป แกจะไม่ได้กลับมาอีก—วิญญาณของแกจะไม่มีวันได้กลับมา"
วงการตกปลากำลังตกอยู่ในความโกลาหล ปลาในอ่างเก็บน้ำแห่งนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่ปลาอีกต่อไป
ติงฮ่าวจ้องมองไปยังตัวเลขบนหน้าต่างระบบ เขาจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิด—
[เร่งเวลา: 100,000 เท่า]
[ปริมาณการจับสูงสุด: ไม่ทราบ]
[สายพันธุ์กลายพันธุ์: กำลังตรวจจับ...]
เช้าตรู่วันนั้น ไฟฉายคาดหัวกว่าสิบดวงสาดส่องลงไปบนผิวน้ำพร้อมกัน
เมื่อเงาสายนั้นเลื้อยผ่านไปใต้น้ำ ทุกคนก็ถึงกับลืมหายใจ
นั่นไม่ใช่ปลา
นั่นคือบางสิ่งที่ต้องใช้เวลาบ่มเพาะยาวนานกว่าถึงหมื่นเท่า—
บางสิ่งที่ไม่สมควรมีอยู่จริง
ติดตามหนังสือเรื่องอื่นๆได้ที่ ▶ กล่องหนังสือแฟนตาซี ლ(´ڡ`ლ)
ติดตามหนังสือเรื่องอื่นๆได้ที่ ▶ กล่องหนังสือแฟนฟิค ლ(´ڡ`ლ)