สองแม่ลูกย้อนเวลา พลิกชะตาท้าลิขิต

ถังหลินและเหลิ่งฮุ่ย สองแม่ลูกทะลุมิติจากการหลับใหลในวันสิ้นโลกอันหิวโหย มาตื่นขึ้นอีกครั้งในยุค 1970 เริ่มต้นด้วยชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย รอคอยการผ่าตัดอย่างเร่งด่วน ย่าขี้เหนียวเห็นเงินสำคัญกว่าชีวิต พ่อก็กตัญญูแบบโง่ๆ ไม่มีหัวคิด? ไม่เป็นไร เพื่อช่วยชีวิตแม่ เหลิ่งฮุ่ยถึงกับถอดกางเกงย่าเพื่อแย่งเงินเก็บมาเป็นค่ารักษา ไม่ให้ข้าวกิน ก็งัดกุญแจเพื่อให้ท้องอิ่ม ไม่ให้เงินใช้ ถังหลินก็ประกาศกับคนนอกว่าตัวเองเป็นแม่ม่าย บอกคนในบ้านว่าเหลิ่งฮุ่ยมีแต่แม่ ส่วนพ่อตายไปแล้ว ลูกพี่ลูกน้องอยากแย่งคู่ดูตัว เหลิ่งฮุ่ย: "ผู้ชายที่แย่งชิงได้ง่ายๆ ไม่ใช่ผู้ชายที่ดี ไม่เอาก็ได้" บ้านรองอยากฮุบสมบัติ ถังหลิน: "ท่ากินน่าเกลียดเกินไป ระวังจะติดคอตาย!" ผู้ชายหัวโบราณคร่ำครึเกินเยียวยา ถังหลิน: "โลกนี้มีผู้ชายหล่อๆ เป็นพัน ผู้หญิงสวยๆ เป็นหมื่น ใครขาดใครไปก็ยังอยู่ได้" ใครๆ ก็บอกว่าสองแม่ลูกถังหลินและเหลิ่งฮุ่ยเป็นพวกนอกคอก ไม่รู้จักหน้าที่ สองแม่ลูกหัวเราะเยาะ: ในเมื่อมาถึงยุคนี้แล้ว ผู้ชายจะหอมหวานสู้การสร้างเนื้อสร้างตัวได้อย่างไร พึ่งภูเขาภูเขาก็ถล่ม พึ่งคนอื่นคนอื่นก็หนี มีแต่พึ่งตัวเองเท่านั้นที่มั่นคงที่สุด