ก็ผมแค่อยากมีชีวิตรอด แต่ทำไมใครๆ ก็หาว่าเป็นจอมมาร

หลินเซินทะลุมิติมาพร้อมกับ ระบบดันเจี้ยนเอลเดนริง
แต่ยังไม่ทันจะได้ดีใจ เขาก็ได้รับข่าวว่า ผู้กล้า กำลังจะยกทัพมาถล่มที่นี่ให้ราบเป็นหน้ากลอง
เขาที่กลัวตายสุดขั้ว ในหัวจึงมีเพียงความคิดเดียวคือ: ต้องรอดให้ได้!
แล้วจากนั้น...
คำพูดที่เขาคิดว่าเป็นการร้องขอชีวิต ในหูของ มาร์กิต ผู้ใต้บังคับบัญชา กลับกลายเป็นการปลุกระดมที่คลั่งไคล้ในสงครามที่สุด!
ทหารที่เขาคิดว่าเป็นแค่พลทหารเลว ในสายตาของอาณาจักร กลับกลายเป็น กองทัพปีศาจติดอาวุธครบมือ ที่สังหารเหล่านักรบผู้กล้า!
[สิ่งที่เขาคิดว่าเป็นแค่บ้านหินเล็กๆ] ในสายตาของผู้คนภายนอก คือ ป้อมปราการทมิฬ ที่ผุดขึ้นจากพื้นดินและขยายตัวอย่างต่อเนื่อง!
[สิ่งที่เขาคิดว่าคือการล้มละลาย] ในสายตาของจักรวรรดิ คือการที่ จอมมารเป่าแตรศึก เพื่อประกาศสงครามเต็มรูปแบบ!
ทหารสอดแนมของจักรวรรดิล้มทั้งยืน: "นั่นไม่ใช่ผู้กล้า นั่นมันแมลงชัดๆ! ปีศาจตนนั้นใช้ค้อนทุบทีเดียวจนแหลกเป็นผุยผง!"
ผู้กล้าของจักรวรรดิสิ้นหวัง: "พวกเราไม่ได้กำลังต่อสู้กับปีศาจ... แต่เป็นกองทัพที่คลานออกมาจากขุมนรกต่างหาก!"
จอมพลแห่งจักรวรรดิถึงกับพูดไม่ออก: "จบสิ้นแล้ว... นครเงินตราจบสิ้นแล้ว จักรวรรดิ... ก็จบสิ้นแล้วเช่นกัน"
หลายปีต่อมา... เมื่อหลินเซินสร้างนครใต้ดินของเขาจนกลายเป็นป้อมปราการที่ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ได้ในที่สุด และเมื่อเขาลองโผล่หน้าออกมาดู เขาก็พบว่าโลกทั้งใบได้หมอบราบคาบแก้วอยู่แทบเท้าของเขา พลางตัวสั่นเทาและเปล่งเสียงเรียกขานนามศักดิ์สิทธิ์ของตน
หลินเซิน: "???"
"ข้าก็แค่อยากมีชีวิตรอด... พวกเจ้าจะอะไรกันนักหนา?"
สวัสดีครับผม Jumki. ☘︎ ܁˖
นักแปลนิยายสายแฟนฟิคชั่นอนิเมะ บลีช ૮₍ ´• ˕ •` ₎ა
ขอบคุณที่แวะมาอ่านและสนับสนุนกันน้าาา ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!
╰┈➤ ✮ ✮ เข้าชั้นแฟนฟิค! ✮ ✮ ⌞หากท่านใดอ่านแล้วค้างสามารถติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของ Jumki ได้ที่ชั้นหนังสือ ขอบคุณครับ ⌝
ᯓ★ ⋆˚ลงวันละ 5 - 10 ตอน 𝜗𝜚˚⋆