ชีวิตตกอับงั้นหรือ ข้าจึงกลายเป็นเทพเจ้าด้วยการเล่นเกม

สมัยเรียนเฉินเซวียนนั้นขึ้นชื่อว่าเป็นปรมาจารย์ด้านการฝีปาก เพียงแค่สองประโยคก็ทำเอาหลินม่านถึงกับยืนอึ้ง
สำหรับเธอแล้ว การเปลี่ยนแปลงของเขามันพลิกหน้ามือเป็นหลังมือจนน่าใจหาย
ในช่วงสองวันที่ผ่านมา เขาไม่เพียงแต่ไม่ง้อขอคืนดีเท่านั้น แต่ยังกล้าพ่นคำผรุสวาทใส่หน้าเธออีก
เธอโกรธจนหน้าดำหน้าแดง คืนนี้กลับไปคงได้มีก้อนเนื้อปูดขึ้นที่เต้านมเพราะความโมโหเป็นแน่
"ฉันมาเอาของ!"
"ฉันยังมีเสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิอีกกล่องที่ยังไม่ได้เก็บไป!"
พูดจบ เธอก็ทำท่าจะดันประตูเข้าไป แต่ประตูกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด
"รออยู่ตรงนั้นแหละ ฉันบอกให้เธอเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่?"
เฉินเซวียนปิดประตูใส่หน้าอย่างไร้ความรู้สึก ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางขนาดยี่สิบนิ้วใบเก่าออกจากตู้เสื้อผ้าภายในห้อง