แก้วตาดวงใจแห่งราชวงศ์

ท่านย่าถูกยาพิษในน้ำชา และ 'ถวนเป่า' เด็กกำพร้าวัยสามขวบกลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นคนวางยา ท่านลุงของนางทุบตีเด็กน้อยอย่างทารุณ และโยนร่างของนางทิ้งไว้ในศาลบรรพชนเพื่อรอความตาย
ในจังหวะที่นางกำลังจะสิ้นใจ องค์จักรพรรดิผู้เหี้ยมโหดและเอาแน่เอานอนไม่ได้ที่สุดแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋ก็เสด็จมาด้วยพระองค์เอง พระองค์ตระกองกอดนางไว้ในอ้อมแขนและปลอบประโลมว่า "ถวนเป่า เสด็จปู่มาแล้ว!"
ท่านลุงสารเลวถึงกับตกตะลึง "เอ๊ะ สรุปแล้วนังหนูถวนเป่าไม่ใช่เด็กไร้หัวนอนปลายเท้าหรอกหรือ"
องค์จักรพรรดิทรงกริ้วหนัก "นี่คือสายเลือดของข้า เป็นของล้ำค่าแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋!"
ราชวงศ์ต้าอวี๋ในฐานะแคว้นที่ทรงอำนาจที่สุด กลับมีเชื้อพระวงศ์ที่ราวกับต้องคำสาป องค์ชายและองค์หญิงหลายพระองค์ล้วนเสียสติและมีอาการหวาดระแวง ไม่เพียงแต่อายุสั้น ทว่ายังไร้ทายาทสืบสกุล!
เมื่อกลับมาถึงวังหลวง ถวนเป่าน้อยจึงกลายเป็นทายาทสายเลือดแท้เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์ต้าอวี๋!
ถวนเป่าน้อยเอียงคอ มองดูเหล่าเสด็จลุงและเสด็จอาที่มีอาการผิดปกติ นางกางมืออวบอ้วนเล็กๆ ออก "กอดเป่าเป่านะ"
ใครก็ตามที่ได้กอดเป่าเป่า อาการป่วยก็จะดีขึ้น
ในตอนแรก เหล่าเสด็จลุงและเสด็จอาต่างเย็นชาและห่างเหินกับถวนเป่าน้อย ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน เสด็จลุงและเสด็จอาที่ได้รับการเยียวยาจากอ้อมกอดของเด็กน้อย ก็เริ่มเตรียมกระสอบป่านสีชมพูกันข้ามคืน "ถวนเป่าเป็นของข้า! ใครก็ห้ามแย่ง!"
เหล่าเชื้อพระวงศ์ต่างแย่งชิงตัวเด็กน้อยกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนถวนเป่าน้อยที่มักจะถูกครอบด้วยกระสอบป่านอยู่บ่อยๆ ก็ได้แต่ลูบแก้มยุ้ยของตัวเองแล้วถอนหายใจ "เฮ้อ ทั้งหมดนี่ก็เป็นเพราะเป่าเป่าเนื้อหอมเกินไปนั่นแหละ"
เสด็จพ่อของถวนเป่าน้อย หรือก็คือองค์รัชทายาทที่หลับใหลไม่ได้สติมานานนับปีได้ตื่นขึ้นมา เขามองดูเด็กน้อยที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมอก แล้วหันไปมองดูพระอนุชาที่กำลังถือกระสอบป่านอยู่ไม่ไกล
องค์รัชทายาท : "?"
องค์รัชทายาท : "ไสหัวไป นี่ลูกของข้า!"