วันพีซ ลูกชายของชั้นคือการ์ป

“สิบปีปลูกต้นไม้... ร้อยปีสร้างคน...”
ชั้นทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อคนรุ่นต่อไป... แต่ไอ้พวกเด็กเนรคุณพวกนี้กลับไม่เห็นคุณค่าของมันเลยสักนิด
หลายปีต่อมา ภายหลังจากที่การ์ปได้ก้าวขึ้นเป็น “วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือ”:
การ์ป: “ที่ชั้นประสบความสำเร็จมาได้ขนาดนี้... ต้องขอบคุณพ่อจริงๆ ที่วันนั้นยั้งมือไม่ฆ่าชั้นให้ตายไปซะก่อน”
เซ็นโงคุ: “ตอนนั้น... ชั้นนึกว่าจะถูกต่อยตายในหมัดเดียวซะแล้ว”
ซึรุ: “ชั้นมันก็แค่ผู้หญิงบอบบางแท้ๆ... แต่เขากลับใช้หมัดขนาดเท่าหม้อแกงซัดเข้ามา แถมยังลงมือโหดเหี้ยมยิ่งกว่าใครหน้าไหน”
หนวดขาว: “.....”
ไคโด: “.....”
โรเจอร์: “.....”
“สรุปว่า... ไม่ใช่แค่ชั้นคนเดียวสินะที่โดนอัดยับเยิน”
By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═