เลิกเดากันได้แล้ว ผมเนี่ยแหละสายลับตัวจริง

ปีสาธารณรัฐที่ยี่สิบเจ็ด เฉินหยาง สายลับผู้แบกรับภาระและตัวตนที่ซับซ้อนได้รับคำสั่งให้แฝงตัวเข้าไปในหน่วยงานบริหารของรัฐบาลหุ่นเชิดที่พวกญี่ปุ่นจัดตั้งขึ้นเพื่อคอยส่งข่าวกรองให้แก่องค์กร
เพื่อให้การแฝงตัวแนบเนียนที่สุดและได้รับความไว้วางใจจากศัตรู เฉินหยางจึงตัดสินใจวางเหยื่อล่อมหาศาลและสร้างเครือข่ายแห่งผลประโยชน์ที่ถักทอขึ้นมาอย่างลึกลับ เขาลงมือดึงเอาเหล่าข้าราชการระดับสูงในแผนกพลาธิการของกองทัพญี่ปุ่นมาเป็นพวกด้วยอำนาจเงินและสินค้าเสบียง
ในวันที่บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด
คนญี่ปุ่น: "คุณเฉิน ผมเริ่มสงสัยว่าในหมู่พวกเราอาจจะมีสายลับแฝงตัวอยู่"
เฉินหยาง: "คุณทายถูกแล้วล่ะ ผมนี่แหละคือสายลับตัวจริง"
คนญี่ปุ่น: "คุณเฉินครับ อย่าล้อเล่นแบบนี้สิครับ มันไม่ตลกเลยสักนิด"
"จริงสิ เรื่องสินค้าล็อตนั้นที่คุณว่ามา คุณพอจะจัดการให้ได้หรือเปล่าครับ"
เฉินหยาง: "เรื่องสินค้าเอาไว้ก่อนเถอะครับ ท่านพันเอก นี่คือส่วนแบ่งที่คุณควรจะได้ครับ"
คนญี่ปุ่น: "โอ้... นี่มัน... มันจะไม่มากเกินไปหน่อยเหรอครับคุณเฉิน"
.....
จนกระทั่งวันที่จักรวรรดิญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงคราม
คนญี่ปุ่น: "ขอโทษด้วยนะคุณเฉิน พวกเราทำให้คุณต้องผิดหวังเสียแล้ว!"
อีกหลายปีต่อมา
เฉินหยาง: "นี่คือหยกเจ้าแม่กวนอิมและเอกสารลับที่ยืนยันตัวตนที่แท้จริงของผม... อะไรนะ? เป็นไปไม่ได้! คุณเองก็เป็นคนของฝั่งเราเหมือนกันงั้นเหรอ!"
รหัสกลุ่ม: 914777060 ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่โลกแห่งการจารกรรม...
[ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะครับ : เนื้อหาถูกถ่ายทอดผ่านมุมมองของการจารกรรมและการรักชาติในช่วงสงคราม อาจมีการนำเสนอภาพลักษณ์ของตัวละครบางกลุ่มหรือบางสัญชาติ (โดยเฉพาะฝ่ายญี่ปุ่นในฐานะผู้รุกราน) ในเชิงลบ
ผู้แปลมุ่งเน้นการนำเสนออรรถรสของเนื้อเรื่องตามต้นฉบับเพื่อให้เห็นถึงชั้นเชิงการชิงไหวชิงพริบ ไม่ได้มีเจตนาในการเหยียดเชื้อชาติ สร้างความแตกแยก หรือลบหลู่บุคคลกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งในยุคปัจจุบันแต่อย่างใดครับ อ่านให้สนุกนะครับ ]