1970 เด็กกำพร้าชาวไร่ รับสามีเข้าบ้านแล้วชีวิตก็ปัง

โทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ของเธอดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติ และเธอก็เริ่มสงสัยว่ามันอาจจะเชื่อมต่อกับโลกวิญญาณหรือมิติที่ลี้ลับ เพราะไม่ว่าเธอจะสั่งซื้อสินค้าอะไรก็ตาม ของเหล่านั้นจะถูกส่งมาถึงมือภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเสมอ
หนึ่งเดือนต่อมา หลังจากที่เธอตัดสินใจขายทรัพย์สินทั้งหมดที่มีและรวบรวมเสบียงรวมถึงสิ่งของจำเป็นไว้ในมือถือที่มีมูลค่ารวมกว่าร้อยล้านดอลลาร์ เธอก็ได้ย้อนเวลากลับไปยังยุคปี 1970 ในร่างของเด็กสาวกำพร้าคนหนึ่ง
ลูกพี่ลูกน้องของเธอจงใจยั่วยวนคู่หมั้นและพยายามกดดันบังคับให้เธอต้องถอนหมั้นอย่างนั้นหรือ?
"ฉันจะขายผู้ชายงี่เง่าไร้ค่าคนนั้นให้เธอในราคา 50 หยวนก็แล้วกัน"
ส่วนคุณป้าใจร้ายก็คิดจะรอให้เธอแต่งงานออกไปเพื่อที่จะได้ฮุบบ้านของเธอมาเป็นของตัวเองสินะ?
"ขออภัยด้วย พอดีฉันวางแผนว่าจะหาสามีแต่งเข้าบ้านน่ะ"
อะไรนะ? ทำไมฉันต้องแต่งงานกับสามีที่ยอมแต่งเข้าบ้านด้วยน่ะเหรอ?
"ขอเพียงฉันมีบ้านมุงจากสามหลังกับที่ดินส่วนตัวผืนหนึ่ง ย่อมต้องมีแม่เลี้ยงที่เต็มใจจะเลี้ยงดูฉันเสมอ"
กู้เยว่หลินกล่าวว่า "ฉันนี่แหละที่ถูกแม่เลี้ยงคนนั้นเลี้ยงดูมา"
ในยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความขาดแคลนทั้งอาหารและเครื่องนุ่งห่ม เธอนำเสบียงที่หายากออกมาขายต่อจนมีรายได้มหาศาล ใช้ชีวิตกินหรูอยู่สบายไปพร้อมกับสามีของเธอ และกลับคืนสู่ความรุ่งโรจน์เหมือนในอดีตที่เคยผ่านมา
ถามว่าทำไมฉันต้องขยันทำงานหนักขนาดนี้น่ะเหรอ? ก็เพราะตัวตนที่แท้จริงซึ่งซ่อนอยู่ของนายท่านกู้นั้นถูกเปิดเผยออกมาน่ะสิ มูลค่าตัวของเขาสูงลิบลิ่วจนน่าตกใจ ฉันจึงจำเป็นต้องขึ้นเป็นเจ้านายหญิงผู้ทรงอิทธิพลเพื่อที่จะควบคุมเขาให้อยู่หมัดยังไงล่ะ