จักรพรรดินีเกิดใหม่ เรียกมังกรว่าแม่

พวกมนุษย์โง่เขลาเอาหญิงพรหมจรรย์มาสังเวยให้ฉันอีกแล้วเหรอ? — ถึงจะเป็นมังกรก็เถอะ แต่เนื้อของมนุษย์จะไปพอให้กินได้อย่างไรกัน?
หลิงเสวี่ย มองดูเด็กสาวมนุษย์ในหิมะและวางแผน: "ช่างเถอะ ไหนๆ ก็เห็นแล้ว ไล่เด็กน้อยคนนี้ไปก็แล้วกัน"
ดังนั้น นางจึงอ้าปากที่โชกเลือดและปลดปล่อยเสียงคำรามมังกรอันน่าสะพรึงกลัว: โฮกกก... อืม แค่นี้นางจะกลัวจนหนีไปไหมนะ?
เมื่อคิดได้ดังนั้น นางก็หันหลังกลับไปนอนต่อ
ทว่า เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อมองดูเด็กสาวที่กำลังนอนหลับอย่างสงบอยู่ใต้นาง หลิงเสวี่ยก็ตกตะลึง
"หืม? ทำไมนางยังไม่ไปอีก?
อ๊า อ๊า อ๊า ไม่ใช่สิ ทำไมนางถึงเรียกหาแม่ล่ะ?" ฉันเป็นมังกรยักษ์นะ
ฉันคือ เสวี่ยซินเหยา การกลับชาติมาเกิดของจักรพรรดินี ในขณะที่นางพร้อมจะแสดงพลังและแก้แค้นศัตรู นางกลับพบว่าตัวเองถูกมัดและนำมาสังเวยให้แก่มังกรชั่วร้ายอย่างน่าเวทนา เมื่อมองดูมังกรยักษ์ตรงหน้าที่ลูกตาของมันใหญ่กว่าตัวนางเสียอีก ร่างกายที่บอบบางของเสวี่ยซินเหยาก็สั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว
ทว่า มังกรที่น่ากลัวอย่างยิ่งตนนี้กลับไม่ได้ทำร้ายนางเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับเป็นพวกมนุษย์หน้าไหว้หลังหลอกต่างหากที่คอยแทงข้างหลังนางอยู่เสมอ
เพื่อที่จะเอาชีวิตรอดในโลกที่เยือกแข็งนี้ ในฐานะจักรพรรดินี นางเลือกที่จะทอดทิ้งศักดิ์ศรีของตนเอง - "ท่านแม่, ท่านแม่!" และยอมรับมังกรเป็นแม่ของนาง
ในอนาคต
โอ้พระเจ้า ท่านแม่ของฉันแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ด้วยเหรอ? แถมยังเป็นราชินีผู้งดงามผมดำตาทองอีกต่างหาก?
ไม่นะ กลิ่นตัวหอมมาก! ฉันอยากจะกอดนางแล้วก็คลอเคลียกับนาง - ฉันเป็นลูกสาวของนางนะ แล้วฉันก็จะกอดนางนอน
✦.──────────────────────────── .✦
สถานะนิยายต้นฉบับ : ยังไม่จบ
ผู้แต่ง : 吃草的骡子
ผู้แปล : POPPi
ชั้นหนังสือ : ✩° แฟนฟิค °✩
✩° นิยายแปล °✩
✦.──────────────────────────── .✦