ลูกสาวทรราชวัย 5 ขวบ

บทที่หนึ่ง: ข้ากลับไปเกิดเป็นเจ้าหญิงองค์ที่เจ็ดผู้มีอายุสั้น

ฟรี

บทที่สอง: หน้าตาไม่ดีแบบนี้ยังกล้าอ้างว่าเป็นทายาทมังกรของเขาอีกหรือ

ฟรี

บทที่สาม: เจ้าหญิงเจ็ดองค์นี้กลัวว่าจะไม่อยากอยู่แล้วใช่ไหม?

ฟรี

บทที่สี่: แมว...แมวน้อยน่ารักจัง...

ฟรี

บทที่ห้า: เธอเกือบจะเตรียมขุดหลุมให้มันข้างลานบ้านแล้ว

ฟรี

บทที่หก: เธออยากกินเนื้อจริงๆ จริงๆ เลยอ่า~

ฟรี

บทที่เจ็ด: ถ้าไม่ใช่จอมเผด็จการโหดเหี้ยมผู้นั้นแล้วจะเป็นใครได้อีก?!

ฟรี

บทที่แปด: ทุกครั้งที่ฝ่าบาททรงสังหารผู้ใด พระพักตร์ก็จะเผยสีหน้าเช่นนี้

ฟรี

บทที่เก้า: “เธอจะซ่อนอยู่ข้างล่างอีกนานแค่ไหน?”

ฟรี

บทที่สิบ: “ห้ามพวกนายกลั่นแกล้งต้าไป๋!”

ฟรี

บทที่สิบเอ็ด: ลากเจ้าเด็กนี่ออกไปให้หมาป่ากินซะ!

ฟรี

บทที่สิบสอง: การกระโดดครั้งนี้ของฝ่าบาทเกือบทำให้เขาสูญหายไปเลย!

ฟรี

บทที่สิบสาม: นี่คงไม่ใช่ว่าเจ็ดองค์หญิงเลี้ยงไว้หรอกนะ?

ฟรี

บทที่สิบสี่: “ต้อง...ต้องเป่าให้เจ็ดกงจู่เย็นก่อนถึงจะดื่มได้นะ!”

ฟรี

บทที่สิบห้า: “พ่อฮ่องเต้ พ่อขา กินลูกจอยหน่อย…”

ฟรี

บทที่สิบหก: เฮอะ! นี่มันของเล็กๆ ที่พูดอย่างหนึ่งแต่คิดอีกอย่างจริงๆ!

ฟรี

บทที่สิบเจ็ด: เด็กคนนี้รู้ไหมว่าป้ายนี้ไว้ทำอะไร?

ฟรี

บทที่สิบแปด: เจ้าเด็กเหลือขอนี่ดันอยู่ห่างจากเขาตั้งเยอะ!

ฟรี

บทที่สิบเก้า: พ่อบอกให้คุณลุกขึ้น!

ฟรี

บทที่ยี่สิบ: นี่...เด็กผู้หญิงคนนี้ช่างเหลือเชื่อ!

ฟรี

บทที่ยี่สิบเอ็ด: ถึงแม้เธอจะเป็นลูกเนื้อเลือดในนามของเขาจริง ก็ไม่ได้หมายความว่าอะไร!

ฟรี

บทที่ยี่สิบสอง: ต้าไป๋ไม่ใช่แมว มันคือเสือสมองโต!

ฟรี

บทที่ยี่สิบสาม: จอมเผด็จการก็เหมือนเท้าหมูยักษ์

ฟรี

บทที่ยี่สิบสี่: ราตรี·นางฟ้าผู้เจ้าชู้·จีเยา·จักรพรรดิ

ฟรี

บทที่ยี่สิบห้า: “แต่ฉันจนมาก ไม่มีเงินเลย…”

ฟรี

บทที่ยี่สิบหก: ดิ้นรนเอาชีวิตรอดท่ามกลางคนบ้าห้าคน

ฟรี

บทที่ยี่สิบเจ็ด: “ลูกสาว ร้องเรียกเก้าอ๋องให้พ่อฟังหน่อยสิ!”

ฟรี

บทที่ยี่สิบแปด: เขาถ้าเป็นพ่อของเธอจริงๆ ก็คงดีไม่น้อย

ฟรี

บทที่ยี่สิบเก้า: “คุณน่ารักจริงๆ เลยนะ!”

ฟรี

บทที่สามสิบ: ฮ่า ช่างเป็นคนขี้ขลาด!

ฟรี

บทที่สามสิบเอ็ด: เขาเป็นสัตว์เดรัจฉานหรือไง? ถึงได้มีลูกได้เยอะขนาดนี้?

ฟรี

บทที่สามสิบสอง: แม่หนูน้อยช่างน่ารัก

ฟรี

บทที่สามสิบสาม: "วาดได้ดีมาก เสด็จพ่อทรงชอบมาก"

ฟรี

บทที่สามสิบสี่: "จะไปเรียนที่กั๋วจื่อเจี้ยนด้วยไหม?"

ฟรี

บทที่สามสิบห้า: "พี่หก เช็ดหน่อย..."

ฟรี

บทที่สามสิบหก: เขาคงคิดว่าตัวเองบ้าไปแล้ว

ฟรี

บทที่สามสิบเจ็ด: “หากฉีฉี่มีเวลา ก็วาดภาพให้พี่หกด้วยนะ”

ฟรี

บทที่สามสิบแปด: นี่... ลูกเสือตัวนี้บรรลุเป็นปีศาจแล้วหรือ?!

ฟรี

บทที่สามสิบเก้า: เหอะ เจ้าตัวเล็กถึงกับกล้าตำหนิเขาแล้วเหรอ

ฟรี

บทที่สี่สิบ: "ไปเขียนซะ! ถ้าเขียนไม่ออก ข้าจะตัดอุ้งเท้าเจ้า!"

ฟรี

บทที่สี่สิบเอ็ด: "หนานหนาน อาหลวงมารับเจ้าแล้ว"

ฟรี

บทที่สี่สิบสอง: นันนัน... ชื่อนี้ช่างน่ารักจริงๆ

ฟรี

บทที่สี่สิบสาม: “ถ้ากล้าร้องไห้อีกคำเดียว ข้าจะผลักเจ้าลงไปให้ตาย!”

ฟรี

บทที่สี่สิบสี่: “พี่หก... ถังหูลู่... ถังหูลู่...”

ฟรี

บทที่สี่สิบห้า: "พี่คะ... ทานไหม?"

ฟรี

บทที่สี่สิบหก: "อายุยังน้อยแต่กลับหัดโกหกเราเสียแล้วหรือ?!"

ฟรี

บทที่สี่สิบเจ็ด: ทรราชผู้ยิ่งใหญ่ = เจ้าชู้ตัวพ่อ!

ฟรี

บทที่สี่สิบแปด: เขาอยากจะทุบตัวเองในตอนนั้นให้ตายจริงๆ

ฟรี

ตอนที่สี่สิบเก้า: ตอนนี้สีพระพักตร์ของฝ่าบาทช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

ฟรี

บทที่ห้าสิบ: เอวของพี่อาหว่านไปหนาขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ฟรี