ตัวอย่างเลวร้ายประจำสำนักน่ะหรือก็ข้าคนนี้นี่ไง

"เจ้าดูแลพืชพรรณวิญญาณพวกนี้ได้ดีมากเลยนะ"
"แน่นอนสิ" น้ำเสียงของซ่งอี้จือเจือความภาคภูมิใจ มือก็ยังคงทำงานต่อไปไม่หยุดหย่อน "เรื่องอื่นข้าไม่กล้าคุยโวหรอก แต่ถ้าเป็นเรื่องปลูกผักทำไร่ทำนาล่ะก็ ข้ามีพรสวรรค์สุดๆ ไปเลยล่ะ!"
มองดูแม่นางน้อยที่เชิดหน้าชูตาอย่างภาคภูมิใจดั่งพญาหงส์ หรงเย่ว์เยวียนก็คลี่ยิ้มออกมาโดยไม่กล่าวสิ่งใด
เมื่อตะกร้าไม้ไผ่เกือบจะเต็ม ซ่งอี้จือก็ย้ายผักทั้งหมดเข้าไปเก็บไว้ในกำไลมิติแล้วลงมือเก็บเกี่ยวต่อไป
ชายชราร่างค่อมเดินสาวเท้าเพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงแปลงผักของซ่งอี้จือ เขามองดูพื้นที่ว่างเปล่าในแปลงแล้วเอ่ยด้วยความประหลาดใจว่า "ตายจริง นังหนู ทำอะไรของเจ้าเนี่ย? ทำไมถึงเก็บผักไปเยอะแยะขนาดนี้? ไหนเจ้าเคยบอกว่าผักเด็ดสดๆ ถึงจะอร่อยที่สุดไม่ใช่หรือ?"
หรงเย่ว์เยวียนเงยหน้าขึ้นมอง ชายชราสวมชุดสีเทา ท่าทางดูเหมือนชาวบ้านธรรมดาทั่วไป