ผมมองเห็นฐานข้อมูลพลิกชะตาโลก

“โอ้ พรหมลิขิตแท้ๆ” พี่ชายเอ่ยพร้อมรอยยิ้มกว้าง เขาคว้าไหล่ของทั้งคู่แล้วจับให้นั่งลงบนเก้าอี้ “มาๆ คุยกันให้สนุกนะ สวรรค์เป็นใจให้พวกเธอสองคนกลับมาเจอกันอีกครั้งแบบนี้ สงสัยว่าคงจะ...”
หวังม่านถลึงตาใส่เขาอีกรอบ พี่ชายจึงรีบกลืนคำพูดที่เหลือลงคอแล้วเปลี่ยนเรื่องทันที “เอ้อ พวกเธอคุยรำลึกความหลังกันไปนะ พอดีพี่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระต้องไปคุยกับเซลส์ขายรถคนนั้น ขอตัวก่อนล่ะ...”
พูดจบ พี่ชายของเธอก็เผ่นแน่บไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ยอมอยู่กินข้าว ทิ้งให้หลี่ฮั่นกับหวังม่านอยู่ด้วยกันตามลำพัง
“ขอโทษทีนะที่ต้องลากนายมาพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย” หวังม่านเอ่ยพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ