ราชันย์ไร้บัลลังก์

เพียงรับพระราชโองการฉบับเดียว นางกลับถูกขับไล่ออกมาไม่ต่างจากสุนัข
นางกงฮอง—จักรพรรดินีแห่งอาณาจักรฟูเหยา—ลงพระนามขับไล่ “หยูชิ่ง” ผู้เคยสละทุกอย่างเพื่อช่วยนางขึ้นครองบัลลังก์ ทั้งยังถูกทำลายลมปราณจนดานเถียนแตกสลาย
ถูกเนรเทศออกจากจักรวรรดิ ตราบสิ้นชีพไม่อาจกลับมาเหยียบเมืองหลวงได้อีกครั้ง
ทว่านางกลับไม่รู้เลยว่า
ในวันที่หยูชิ่งสูญสิ้นดานเถียนนั้นเอง—เขากลับได้รับ ระบบไร้เทียมทาน ติดตัว
และนางก็มิอาจคาดคิดว่า
ทันทีที่หยูชิ่งจากไป จักรวรรดิก็เข้าสู่ความโกลาหล
ผนึกปีศาจที่สงบมานับร้อยปีแตกสลาย เหล่าอสูรปีศาจบุกเข้ายึดครองแดนมนุษย์
กองทัพเถื่อนผู้ดุร้ายแห่งเชียวหมานบุกประชิดนคร
แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผู้เคยสวามิภักดิ์ก็ปิดประตูเงียบ ไม่ตอบรับอาณัติจากวังหลวงแม้เพียงครึ่งคำ
จนกระทั่งถึงวินาทีสุดท้าย
นางจึงได้รู้ว่า
ต้นตอของภัยพิบัติทั้งปวง…
มีเพียงเหตุผลเดียว—
เพราะจักรวรรดิฟูเหยา ไร้เงาหยูชิ่งคอยค้ำชู
เมื่อได้สติ จักรพรรดินีจึงเสียใจจนแทบขาดใจ รีบส่งคนออกตามหาเขา
ทว่าผู้ที่ท่องแผ่นดิน พเนจรไปทั่วสี่ทะเลอย่างหยูชิ่ง
กลับเพียงเหลือบตามองนางอย่างเย็นชา แล้วเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ
“เมื่อข้าอยู่ในอาณาจักรฟูเหยา ข้าย่อมรักทุกสิ่งเพราะเกี่ยวข้องกับเจ้า
แต่เมื่อวันนี้ข้ามิใช่คนของฟูเหยาอีกต่อไป…
ทุกอย่างเหล่านั้น จะเกี่ยวข้องอันใดกับข้า?”