ปรมาจารย์อมตะแห่งโลก รับหนิงหรงหรงเป็นศิษย์

ซูหร่าน ทะลุมิติมายังทวีปโต้วหลัว เขามีรูปร่างหน้าตางดงามอย่างน่าทึ่งชนิดที่หาตัวจับยาก
แต่เขากลับเก็บตัวเงียบและมุ่งมั่นฝึกฝน จนทะลวงไประดับวิญญาณปราชญ์ (Soul Saint) แล้ว ทว่าจู่ๆ ระบบ "รับศิษย์" ก็ตื่นขึ้น และมอบรางวัลให้เขาไปเปิด "สถาบันเถาหยวน" อยู่ตรงข้ามกับสถาบันเชร็ค
เริ่มแรก เขารับหนิงหรงหรงเป็นศิษย์ สอนให้เธอ "เพิ่มพลังป้องกัน" และฝึกฝนเคล็ดวิชา "ระฆังทองเจ็ดสมบัติ" จนโดนพวกเชร็คหัวเราะเยาะ
โชคดีที่รางวัลตอบแทนจากการรับศิษย์นั้นอุดมสมบูรณ์มาก ทั้งกระดูกวิญญาณ, ทักษะ, อาวุธ, พฤกษาเซียน และสัตว์ขี่ แถมยังสามารถเพิ่มอายุวงแหวนวิญญาณ, แบ่งปันและยกระดับวิญญาณยุทธ์กับทักษะวิญญาณของศิษย์ได้อีก เรียกว่าโกงสุดๆ
แต่คาดไม่ถึงว่า เส้นทางการรับศิษย์ของซูหร่านจะยิ่งมายิ่ง "เบี้ยว" เหล่าศิษย์หญิงไม่ค่อยมีแรงจูงใจในการฝึกฝน แต่กลับคิดหาวิธี "รวบหัวรวบหาง" อาจารย์ของพวกเธอทุกวี่วัน!
จูจู๋ชิง: "ขอบคุณท่านอาจารย์ที่ช่วยให้ข้าหลุดพ้นจากชะตากรรมของตระกูล ข้าไม่มีอะไรจะตอบแทน นอกจากมอบกายถวายใจให้ท่าน!" หนิงหรงหรง: "ในการดวลวิญญาณจารย์ เจ้าบอกว่าข้าเป็นสายสนับสนุน? งั้นข้าขอถามหน่อย เจ้าจะทำลาย 'ระฆังทอง' ที่ท่านอาจารย์สอนข้าได้ยังไง?" เชียนเริ่นเสวี่ย: "ตอบข้ามา เทวดาดำยังนับเป็นเทวดาหรือไม่? ท่านอาจารย์กล่าวว่า 'ยิ่งมืดยิ่งแกร่งขึ้นสามส่วน' เจ้าจะรับมือยังไง?" สุ่ยปิงเอ๋อ: "น้ำแข็งและเหมันต์ถูกหลอมละลายด้วยมือของท่านอาจารย์!" ฮั่วอู่: "ท่านอาจารย์ ไฟดาวอังคารของข้ากำลังจะพัฒนากลายเป็นดวงอาทิตย์! ข้าต้องการให้ท่านอาจารย์ช่วย 'ลดอุณหภูมิ' ให้ข้า!" ถังซาน: "ทำไมท่านไม่รับข้า? นี่มันลำเอียง ช่างลำเอียงโดยแท้!"
หลายปีต่อมา ซูหร่านมองไปยัง "นิกายเถาหยวน" ที่กลายเป็นอันดับหนึ่งในทวีป และเหล่าศิษย์ระดับ "ราชทินนามพรหมยุทธ์" ที่กำลังไล่ตามจีบเขา เขาก็ได้แต่ถอนใจอย่างจนปัญญา:
"ข้าก็แค่อยากรับศิษย์ธรรมดาๆ แต่ทำไมพวกเธอกลับอยาก 'ล้มอาจารย์' กันหมดเลย? ข้าควรทำยังไงดี?"