มีมิติสรรพสิ่งทั้งที ข้าขอฝึกตนแบบอัตโนมัติแล้วกัน

หลังจากทะลุมิติมา เขาก็ถูกผูกติดกับ "ระบบมิติสรรพสิ่ง" ทันทีตั้งแต่เริ่มต้น
"ในมิตินี้... ดันมีแปลงสมุนไพรวิญญาณที่เร่งเวลาได้ตั้ง 10 แปลงงั้นเหรอ?"
"เจ้าระบบ ข้าไม่อยากทำไร่ไถนาแล้วนะ การเป็นชาวสวนมันไม่มีอนาคตหรอกนะ"
"ที่สำคัญที่สุดคือ... ข้าม่มีเมล็ดพันธุ์สักเม็ด! จะให้เอาแปลงวิญญาณพวกนี้ไปทำซากอะไร?"
...
"นี่มันขูดรีดกันชัดๆ! จะเปิดใช้งานร้านค้าต้องใช้หินวิญญาณตั้ง 100 ก้อน ระบบเจ้าไม่รู้หรือไงว่าข้ามันยาจกแค่ไหน?"
"ระบบ... เจ้ารู้ไหมว่ากว่าฉันจะหาหินวิญญาณ 100 ก้อนนี้มาได้ มันยากลำบากขนาดไหน?"
"เอ้า... เปิดใช้งานร้านค้าให้ข้าซะ!"
...
"ฮ่าๆๆ พอมี 'ร้านค้าสรรพสิ่ง' นี้แล้ว ฉันจะไปเสียเวลาเรียนทักษะสายซัพพอร์ตบ้าบออะไรอีก"
"ขาดอะไรก็แค่กดซื้อมาใช้ก็จบเรื่อง!"
"ฮ่าๆๆ จงสั่นกลัวกันซะเถอะ!"
「 ✅ นิยายมัน ๆ (จบแล้ว) 」
「 ⏩ นิยายกำลังแปล .... 」
「💬 กลุ่มพุดคุย 💬」
ช่องนิยายเสียง 🎬 Aphun - Tran
🕗 อัปเดตทุกวัน โปรดดิดตาม
อ่านฟรี 60 ตอน
15 ตอน ฟรี 1 ตอน