โต้วหลัวต้าลู่ ข้า ฮั่วอวี่ฮ่าว คือ จ้าวแห่งจิตวิญญาณ

[หัวแมวทำหน้าเจ็บปวด]: "ข้าทะลุมิติมา ความสามารถของข้าเกี่ยวกับดวงตา ข้าเป็นเด็กกำพร้า และมีความแค้นฝังลึก"
[หัวแมวทำหน้าตรัสรู้]: "ข้าเข้าใจแล้ว ข้าคือ อุจิวะ ซาสึเกะ! ไอ้อิทาจิบ้าเอ๊ย คอยดูเถอะ ข้าจะควักลูกตาแกออกมา"
[หัวแมวทำหน้าตกใจ]: "พลังวิญญาณระดับหนึ่งนี่มันหมายความว่ายังไงกัน? พระพุทธเจ้าเฝ้ามองข้าอยู่ และบอกให้ข้าไปที่ หุบเขาถามรักเฉียนคุน ที่นั่นแจกทองคำแท่งรึไง?"
[หัวแมวร้องไห้]: "จบสิ้นแล้ว นี่คือทวีปโต่วหลัวสินะ? ข้าตายแน่คราวนี้"
ฮั่วอวี้เฮ่า: "ข้าฆ่าคนทั้งครอบครัวของ ไต้หัวปิน ก็จริง แต่ว่ามันมีเหตุผล! และเขาก็ยังคงผูกใจเจ็บและอยากจะต่อต้านข้าอยู่เสมอ ข้าควรจะพูดว่ายังไงดีนะ? เขาเสียพี่ชายกับพ่อไป แต่เขายังมีข้าอยู่! ข้าสามารถเป็นผู้นำทางชีวิต เป็นพ่อของเขาได้อย่างแน่นอน"
"ลูกชายที่ดีของพ่อ นี่คืออัจฉริยะทั้งสี่คนที่พ่อหามาให้จากนิกายกายา พวกเขาแต่ละคนมี... [ความสามารถเฉพาะตัวของพวกเขาเอง]"