เกิดใหม่เป็นบัณฑิตทั้งที ขอสอบได้ที่หนึ่งแล้วกัน

วันเวลาล่วงเลย ซูเฉินอันค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละน้อย ในที่สุดมารดาก็สามารถอุ้มเขาออกไปรับแสงแดดอุ่นๆ ที่ลานบ้านได้เสียที
วันหนึ่ง บรรยากาศภายในบ้านดูคึกคักเป็นพิเศษ ดูเหมือนว่าท่านอาจะเดินทางกลับมาจากในเมือง
เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าท่านย่าจะลำเอียงได้ถึงเพียงนี้ พิจารณาจากอาภรณ์ที่ท่านอาและป้าสะใภ้สวมใส่สิ
แม้กระทั่งลูกพี่ลูกน้องของเขา แต่ละคนล้วนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าเนื้อดีราคาแพงระยับ
เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับครอบครัวของเขาแล้ว ช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว
แต่จะว่าไป ท่านอาก็นับว่าเป็นผู้มีความสามารถ ที่สามารถหาภรรยาที่มีฐานะดีเช่นนี้ได้
ยามที่ถูกป้าสะใภ้อุ้มไว้ในอ้อมแขน เขาเห็นแววตาแห่งความรังเกียจเดียดฉันท์ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้น
ลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยของเขา ยังไม่ทันจะได้ทักทายใคร ก็ร้องโวยวายให้ท่านย่าเชือดไก่ เพราะอยากกินน่องไก่ชิ้นโตเสียแล้ว
หญิงชราผู้มักจะมีถ้อยคำผรุสวาทติดปากอยู่เสมอ บัดนี้กลับยิ้มแก้มปริ พลางเอ่ยเอาอกเอาใจหลานชายคนโตไม่ขาดปากว่า "ได้สิหลานรัก ได้สิๆ"
📖 🍀ชั้นหนังสือน่าอ่าน ของเราค่ะ 🍀📖
ฝากกดติดตามด้วยนะคะ☺️
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ🙏