กะว่าจะไม่รักใคร แต่กลับโดนรุ่นพี่สุดคูลตกเข้าอย่างจัง

หลินอี้รออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเร่งเร้า "นี่จะทุ่มนึงแล้วนะ นายจะเล่นอีกนานแค่ไหน? พ่อแม่นายจ้างฉันมาติวหนังสือให้นะ ไม่ได้จ้างมานั่งดูนายเล่นเกม"
"ใกล้จบแล้ว! อีกแป๊บเดียวเนี่ย"
นิ้วของเหลียงซวงถูไถไปมาบนหน้าจอโทรศัพท์อย่างไม่ลดละ
ทว่าลีลาการเล่นของเขาในสายตาหลินอี้ ช่างเป็นอะไรที่ปวดตับเสียเหลือเกิน
"แป๊บเดียวบ้าอะไรล่ะ! พวกนั้นบุกขึ้นบ้านแล้ว กดยอมแพ้ไปซะก็สิ้นเรื่อง!"
"ไม่มีทาง! ยังมีโอกาสพลิกเกมได้! แมตช์นี้เลื่อนขั้นขึ้นแรงก์มาสเตอร์ของผมเลยนะ!"
เหลียงซวงทำใจยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้