ขอเกาะหนึบบอสหนุ่มเพื่อนวัยเด็กไม่ยอมปล่อย

ซูอิง เลิกทำตัวแบบนี้สักที ฉันรู้ว่าเธอยังรู้สึกดีๆ กับฉันอยู่ ฉันขอโทษเธอจากใจจริงนะ ฉันรู้ว่าวันนั้น ถ้าเธอไม่ยอมคุกเข่าอ้อนวอนเซี่ยเซียวเพื่อช่วยฉัน ฉันก็คงถูกเขาซ้อมจนพิการไปแล้ว"
เสิ่นหย่งซานคิดว่าซูอิงกำลังแง่งอนใส่เขา แม้จะรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังฝืนใจทำเป็นใจเย็นกับเธอ
เขาคิดในใจว่า ถ้าซูอิงมีความอ่อนโยนสักหนึ่งในหมื่นของเย่หลิงหลิง เขาก็คงไม่รังเกียจเธอขนาดนี้
อันที่จริงแล้ว นอกจากนิสัยขี้วีน ซูอิงก็ถือว่าพอรับได้อยู่หรอก
"อะไรนะ? ฉันคุกเข่าให้เซี่ยเซียวเพื่อช่วยนายงั้นเหรอ?" ซูอิงเองก็งุนงงกับคำพูดของเสิ่นหย่งซานอย่างหนัก