ไหนว่าถือพรหมจรรย์ แล้วเจ้าก้อนแป้งในอ้อมกอดนี่คือใคร

"แค่ลูกชอบก็พอแล้ว เดี๋ยวแม่จะให้คนเอาเสื้อผ้า รองเท้า แล้วก็กระเป๋าคอลเลกชันฤดูกาลนี้มาให้เลือกนะ ชอบชิ้นไหน เราจะให้เขาส่งมาให้ทันที เอาให้เต็มตู้เสื้อผ้าแบบวอล์คอินคลอเซ็ตของเราไปเลย!" ซูหว่านหรูกุมมือเธอด้วยความกระตือรือร้น
หัวใจของหลัวอวิ๋นเยียนอ่อนยวบลงอย่างบอกไม่ถูก "ตกลงค่ะ ขอบคุณนะคะแม่"
แม้ว่าเธอจะไม่ขาดแคลนเงินทองหรือเสื้อผ้าแบรนด์เนม แต่ความรู้สึกที่ได้รับความสำคัญนั้นช่างดีเหลือเกิน
หลัวอวิ๋นเช่อพูดขึ้นถูกจังหวะ "เราลงไปข้างล่างกันก่อนดีไหม ให้หนานหนานได้พักผ่อนสักหน่อย?"
เมื่อเห็นซูหว่านหรูมีท่าทีอิดออด หลัวอวิ๋นเช่อจึงรุกเร้าต่อ "แม่ครับ หนานหนานไม่ได้กินซี่โครงหมูตุ๋นฝีมือแม่มาตั้งนานแล้วนะ เมื่อก่อนเป็นของโปรดของเธอเลยไม่ใช่เหรอครับ"