การเดินทางข้ามเวลาของอู่ชื่อ

“ท่านพี่ต้าหลาง… ถึงเวลาต้องดื่มยาแล้วเจ้าค่ะ”
อู่จื้อลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงุนงง พลันพบว่ามีหญิงสาวแสนอ่อนช้อยผู้หนึ่ง ยืนอยู่เบื้องหน้าในแสงสลัว ใบหน้าของนางงามพริ้มพราย สายตาหวานเยิ้ม มือเรียวงามกำลังประคองชามยาสมุนไพรอุ่น ๆ เอาไว้ด้วยความทะนุถนอม
ยาถ้วยนี้… เขาควรจะดื่มดีหรือไม่…?