ระบบยอดเชฟผมแค่ขายสตรีทฟู้ดทำไมมีแต่เศรษฐีมาต่อคิว

"ในเมื่อนายมันไม่ได้เรื่อง งั้นเราก็หย่ากันเถอะ"
เมื่อต้องเผชิญกับความดูถูกเหยียดหยามจากภรรยาและการกดขี่ข่มเหงจากตระกูลเศรษฐี หลินฝานจึงจากมาแต่ตัวเปล่าและใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังกับลูกสาววัยห้าขวบของเขา
โชคดีที่ผมสามารถปลุกระบบปรมาจารย์นักชิมขึ้นมาได้ และเริ่มต้นตั้งแผงลอยด้วยเมนูอาหารที่ชื่อว่า ข้าวผัดไข่อร่อยน้ำตาตตก
วันแรก ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันบ่นเรื่องราคา "ข้าวผัดชามละ 50 หยวน? นายเสียสติไปแล้วหรือไง?!"
วันต่อมา ผู้คนที่เดินผ่านไปมากลับร้องตะโกนว่า "เถ้าแก่ ขอร้องล่ะ ช่วยทำให้อีกชามเถอะ! ผมยอมจ่ายให้สองเท่าเลย!"
วันที่สาม รถหรูแห่กันมาจอดปิดถนนจนติดขัดไปหมด ทั้งเทพธิดาระดับประเทศและบรรดามหาเศรษฐีนักธุรกิจต่างต้องมายืนต่อแถวรอคิวนานถึงสามชั่วโมง เพียงเพื่อจะได้ลิ้มรสข้าวผัดแค่คำเดียว!
หลินฝานกลายเป็นคนโด่งดัง และลูกสาวของเขาก็ถูกตามใจจนกลายเป็นสุดที่รักของคนทั้งประเทศ
เมื่ออดีตภรรยาได้เห็นผู้ชายที่เธอเคยดูถูกเหยียดหยามกำลังถูกตามจีบโดยเหล่าเทพธิดานับไม่ถ้วน แถมยังทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งในทำเนียบฟอร์บส์ เธอถึงกับร้องไห้และอ้อนวอนขอคืนดี
หลินฝานแค่นเสียงเยาะเย้ย "ไสหัวไป! อย่ามาขวางทางตั้งแผงขายของของฉัน!"