ซื่อเหอหยวน : ฉันมีระบบฟาร์มในยุคภัยแล้ง

กลับมาอัพเดทให้ทุกวันละน๊าาา ตั้งแต่เวลา 10.00 น.เป็นต้นไป มีเปิดให้อ่านฟรีทุกวัน
หลินเย่ กลายเป็นเจ้าหน้าที่จัดซื้อของโรงงานเหล็กที่ 3 หลังจากสูญเสียพ่อแม่ไปทีละคน เมื่อการจัดซื้อวัตถุดิบเริ่มยากลำบากขึ้น ทางโรงงานจึงออกนโยบายให้รางวัลตอบแทน
หลินเย่เสี่ยงชีวิตเข้าไปในป่า ล่าหมูป่าได้ตัวหนึ่งเพื่อแลกกับโอกาสเลื่อนขั้น แต่สุดท้ายตำแหน่งนั้นกลับถูก หลี่หวยเต๋อ มอบให้หลานชายของเขาแทน
ชาวบ้านชุมชนซื่อเหอหยวน ที่ปกติก็ไม่ค่อยได้เปรียบอะไรจากหลินเย่ พอเห็นเขาถูกกลั่นแกล้งก็พากันซ้ำเติม ใส่ร้ายป้ายสีอย่างไม่ยั้ง หลินเย่ผู้สิ้นหวังและเมามายกลับได้ “สติจากชาติก่อน” กลับคืนมา พร้อมกับปลุกระบบพิเศษขึ้นได้ เขาจึงตัดสินใจย้ายไปทำงานที่โรงงานของฝั่งตรงข้าม
หลังจากหลินเย่จากไป ไม่นานก็เข้าสู่ช่วง "ภัยพิบัติสามปี" ผลผลิตทางการเกษตรของประเทศตกฮวบ
คนงานในโรงงานเหล็กที่ 3 ต้องทนทุกข์จากความหิวโหย แต่กลับต้องมองดูโรงงานเหล็กที่ 1 ที่มีเนื้อกินเป็นครั้งคราว...
หญิงชราหูหนวก คิดจะวางแผนร้ายงั้นเหรอ? งั้นก็ให้รู้ซะบ้างว่า “ลูกกตัญญูไม่มีอยู่จริงข้างเตียงคนป่วยเรื้อรัง!”
อี้จงไห่ ใช้คุณธรรมมากดดันคนอื่น? งั้นก็ทำให้เขาเสื่อมเสียชื่อเสียง แล้วไปใช้ชีวิตบั้นปลายในคุกเถอะ!