ฉันน่ะมีร่างโคลนจนนับแทบไม่ไหว

เมื่อถูกส่งไปยังโลกเมืองที่พึ่งตนเองที่ซึ่งศิลปะการต่อสู้และกฎอมตะอยู่ร่วมกัน สิ่งเดียวที่หลินเซินพึ่งพาได้คือนิ้วทองคำของร่างโคลนของเขา
“การฝึกฝนร่างโคลน โฮสต์แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว”
“ร่างโคลน [ร่างเปลวเพลิงบริสุทธิ์]: ความเร็วในการบ่มเพาะเคล็ดวิชาคุณลักษณะเปลวเพลิง +300%, ฝ่ามือเปลวเพลิงลุกโชน, มือหลอมละลาย, ทักษะดาบเปลวเพลิงบริสุทธิ์… เคล็ดวิชาคุณลักษณะเปลวเพลิงใดๆ พร้อมให้คุณใช้งาน คุณสามารถเป็นผู้เชี่ยวชาญได้ในหนึ่งวัน!”
“ร่างโคลน [ร่างเต๋าธรรมชาติ]: ความเร็วในการฝึกฝน +500% เคล็ดวิชาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมดสามารถเข้าใจได้ในทันทีและจะถูกรวมเข้าไว้ด้วยกัน บดขยี้อัจฉริยะทุกคน!”
“ร่างโคลน [เทพดาบไร้ตัวตน]: พลังเคล็ดวิชาดาบ +200% ความเร็วในการฝึกฝนเคล็ดวิชาดาบ +200% ไม่ว่าคุณจะแข็งแกร่งเพียงใด ฉันจะฟันคุณให้แหลกด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!”
…
“คุณไม่มีทางรู้หรอกว่ามีกี่ร่างโคลนที่พยายามบ่มเพาะเบื้องหลังคนที่คุณกำลังคุยด้วย!”
“มันเกี่ยวอะไรกับฉันถ้าร่างโคลนของฉันเป็นคนทำ”
“อย่าพยายามที่จะมีจำนวนมากกว่าฉันเพราะคุณทำไม่ได้!”