ที่โคโนฮะ ฉันเก็บศพในสนามรบมาเป็นเวลาสิบปี

มารุยามะ คาเซฮายะ ลืมตาตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองกลายเป็น “ผู้เก็บศพ” ของโคโนฮะ
“คาคาชิ พ่อของนายฝังไว้ที่ไหนเหรอ?”
“ท่านซึนาเดะ ปู่ของท่านอยู่ที่ไหนเหรอ?”
“เซ็ตสึดำ อุจิวะ มาดาระ ถูกฝังไว้ที่ไหน?”
【ปล้นศพสำเร็จ! ได้รับการ์ดทักษะดาบของฮาตาเกะ ซาคุโมะ (ฟันขาว) ระดับโจนินโคโนฮะ!】
【ปล้นศพสำเร็จ! ได้รับการ์ดประสบการณ์ของโฮคาเงะรุ่นแรก เซนจู ฮาชิรามะ!】
【ปล้นศพสำเร็จ! ได้รับรินเนกันของอุจิวะ มาดาระ นินจาถอนตัวจากโคโนฮะ!】
...
ในปีนั้น ท่ามกลางสงครามนินจาครั้งที่สาม มีเพียงคนเดียวที่ผู้คนยังจดจำได้—
ผู้เก็บศพแห่งโคโนฮะ ผู้ให้คำมั่นว่าจะปกป้องร่างไร้วิญญาณของสหายร่วมรบ
คาคาชิ: “เขาคือนินจาที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม เขาทำให้ผู้จากไปได้พักผ่อนอย่างสงบในผืนดินบ้านเกิด”
ไรคาเงะรุ่นที่สี่: “เขาคือนินจาที่น่าเคารพ การปกป้องศพของสหายคือความยิ่งใหญ่”
อุจิวะ มาดาระ: “ไอ้บ้านั่นมันหัวขโมย! หัวขโมย!!”
มารุยามะ คาเซฮายะ: “......ฉันแค่คนเก็บศพเท่านั้นเอง”