เปิดเรื่องมาก็เจอคนเลว ข้าเลยแข็งแกร่งขึ้นด้วยการเก็บกวาดศพ

หลังจากผ่านไปราวๆ สี่ถึงห้าชั่วโมง
ในที่สุดหยางอี้ก็มาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองซีหนิง
การเดินทางตลอดทั้งคืนทำให้หยางอี้เหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ อีกทั้งท้องก็ร้องประท้วงด้วยความหิว เขาหมดเรี่ยวแรงจะเดินต่อไปแล้ว จึงต้องหยุดพักสักหน่อย
ทันทีที่เขานั่งลง ท้องของหยางอี้ก็ส่งเสียงร้องโครกครากดังสนั่น
เวลานี้เป็นช่วงกลางดึกแล้ว หยางอี้ที่หิวจนตาลายอดไม่ได้ที่จะปรายตาไปมองเล้าไก่ในบ้านเรือนละแวกนั้น
หลังจากต่อสู้กับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในหัวอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดหยางอี้ก็ตัดสินใจลงมือกับไก่ในเล้า
เขามีทางเลือกที่ไหนกันเล่า!
🍃🐸🪴นิยายสำหรับนักอ่าน🪴🐸🍃