สัประยุทธ์ทะลุฟ้า ลูกสาวลงเขาไปป่าวประกาศว่าข้าคือมหาจักรพรรดิยุทธ์ไร้เทียมทาน

ณ เนินเขาขนาดย่อมชานเมืองชิงซาน
ฉีฟานใช้ชีวิตสันโดษอยู่ที่นี่เพียงลำพังกับเยี่ยนเอ๋อร์ ลูกสาวของเขา กาลเวลาผันผ่านไปเจ็ดปี ทารกน้อยในวันวานได้เติบโตขึ้นเป็นเด็กหญิงตัวน้อย เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อครองตัวเป็นโสดมานานหลายปี เยี่ยนเอ๋อร์ก็อดเป็นกังวลไม่ได้ เพื่อตามหาท่านแม่ผู้ลึกลับ เด็กน้อยจึงตัดสินใจหนีออกจากบ้าน...
ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน... เยี่ยนเอ๋อร์ก็กลับมาพร้อมกับกลุ่มคน
ดวงตากลมโตเป็นประกายคู่นั้นกะพริบตาปริบ ๆ มองใบหน้าของฉีฟานด้วยความคาดหวัง "พ่อจ๋า คนนี้คือราชินี คนนั้นคือจักรพรรดินี ส่วนคนนู้นคือผู้นำหญิง พวกเขามาจาก... สรุปแล้วคนไหนคือท่านแม่ของหนูกันแน่?"
ฉีฟานถึงกับกุมขมับด้วยความจนใจ "เยี่ยนเอ๋อร์... พ่อเจ้าน่ะเคย... ช่างเถอะ เจ้าไปถามพวกเขาเอาเองแล้วกัน!"
จูคุนเอ่ยขึ้นอย่างสับสน "ลูกสาวข้ายังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่เลย... นี่ข้าเป็นบ้าหรือเจ้าเป็นบ้ากันแน่?"
กู่หยวนรีบสมทบ "เยี่ยนเอ๋อร์น้อย ลูกสาวข้าอายุเท่าไหร่เอง จะไปเป็นแม่เจ้าได้อย่างไร?"
เยี่ยนเอ๋อร์สวนกลับทันควัน "มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นราชินีไม่ได้เสียหน่อย!"
หุนเทียนตี้เอ่ยแทรก "คือว่า... ข้าขอประทานโทษที่ต้องถามนะฉีฟาน เจ้าคือจักรพรรดิยุทธ์อย่างนั้นหรือ?"
ฉีฟานตอบเพียงสั้น ๆ "ถ้าเจ้าว่าใช่ มันก็คือใช่นั่นแหละ!"