เมื่อเสียงในใจของคุณชายตัวจริงถูกล่วงรู้

เสียงริงโทนดังขัดจังหวะดังมาจากชั้นสอง ลู่หยวนชิงดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
เขาถอนหายใจและเงยหน้าขึ้น ตะโกนไปทางชั้นบน "ยัยสาม ยัยสี่ ยัยห้า พี่ชายพวกแกกลับมาแล้ว! พวกแกยังมัวทำอะไรอุดอู้อยู่ข้างบนอีก? ทำไมไม่รีบลงมาต้อนรับเขาล่ะ!"
ข้างบันไดกระจกในห้องนั่งเล่นชั้นสอง หญิงสาวแสนสวยสามคนกำลังจับกลุ่มสุมหัวกัน มองลงมาข้างล่างด้วยสายตารังเกียจ และซุบซิบกันไปมา
จู่ๆ โทรศัพท์ของลู่อวิ๋นเค่อ พี่สาวคนที่ห้าก็ดังขึ้น ทำเอาทั้งสามคนตกใจแทบสิ้นสติ
พวกเธอยังคงตัวสั่นเทาพลางลูบอกตัวเอง และก่อนที่พวกเธอจะทันได้ตั้งสติ ก็ได้ยินเสียงผู้เป็นพ่ออย่างลู่หยวนชิงตะโกนเรียก จึงต้องจำใจค่อยๆ เดินลงบันไดมาทีละคน
เสียงของพานเฟิงดังขึ้น "นี่มันมารยาทแบบไหนกันฮะพวกแก? เห็นว่าพี่ชายกลับมาแล้ว ยังไม่รีบลงมาต้อนรับอีก พวกแกขึ้นไปหลบทำอะไรอยู่ข้างบน?"