เมื่อการทำดีทำให้ไร้เทียมทาน แต่ฉันดันกลายเป็นตัวร้ายสุดขั้ว

เงินหนึ่งตำลึงในโลกนี้มีค่าเท่ากับห้าร้อยหยวนในโลกก่อนของเสิ่นโจว จึงไม่แปลกใจเลยที่เถ้าแก่เฉียนจะดีอกดีใจขนาดนี้
จากนั้น ชายร่างกำยำคนหนึ่งก็เดินออกมาจากห้องด้านหลัง โดยแบกหอกยาวสีเขียวเข้มไว้บนบ่า ภายใต้น้ำหนักของหอก ใบหน้าของชายร่างกำยำนั้นเกร็งเขม็ง ก้าวเท้าด้วยความยากลำบาก และเดินอย่างทุลักทุเล
เถ้าแก่เฉียนรีบแนะนำทันที "หอกด้ามนี้เป็นอย่างไรบ้าง? มันหลอมขึ้นจากเหล็กกล้าชั้นดีผสมกับไม้มะเกลือที่แข็งแกร่งทนทานเป็นพิเศษ น้ำหนักของมันสูงถึงสามร้อยชั่งเชียวนะ!"
ทว่า เพิ่งจะแนะนำจบ เถ้าแก่เฉียนก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา ชายหนุ่มคนนี้จะไปยกอาวุธที่หนักอึ้งขนาดนั้นไหวได้อย่างไร? แบบนี้เงินแปดสิบตำลึงที่เพิ่งได้มาจะไม่ปลิวหายไปหรอกหรือ?!