ปฐมบทจอมคนเหนือบัลลังก์

เมื่อแผ่นดินต้าหมิงก้าวเข้าสู่กลียุค สวรรค์ไร้เมตตา ทรราชครองเมือง... ปฐมบทการพลิกชะตาฟ้าของเด็กชายผู้อพยพจึงอุบัติขึ้น!
รัชศกฉงเจินปีที่หนึ่ง แผ่นดินอันยิ่งใหญ่กำลังส่งเสียงกู่ร้องด้วยความเจ็บปวด ภัยแล้งลุกลาม ข้าวยากหมากแพง ราษฎรหิวโหยจนต้องกินดินกินเปลือกไม้ กองทัพกสิกรผู้สิ้นหวังลุกฮือขึ้นก่อการขบถไปทั่วทุกหัวระแหง บ้านเมืองลุกเป็นไฟด้วยไฟสงครามและความฉ้อฉลของขุนนางกังฉิน
ท่ามกลางเศษซากของความพินาศ ‘จ้าวฮั่น’ ลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชายผู้อพยพหนีตายที่อยู่ต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร ทรัพย์สินติดตัวมีเพียงน้องสาวตัวน้อยที่กำลังป่วยหนักจนลมหายใจรวยริน และเงินในกระเป๋าที่ว่างเปล่า
โชคชะตาบีบคั้นให้เขาต้องดิ้นรน เมื่อหยูกยากำลังจะหมดลง การคุกเข่าร้องขอความเมตตาจากฟ้าดินมิอาจช่วยต่อชีวิตใครได้ ในยุคสมัยที่คนกินคน หากอยากรอดพ้นจากขุมนรก... เขาจำต้องใช้ ‘ปัญญา’ เป็นอาวุธ!
ในขณะที่อำเภอจิ้งไห่กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตสั่นสะเทือนฟ้าดิน กองทัพกบฏนับหมื่นหมายจะบุกเข้าเหยียบย่ำกำแพงเมือง นายอำเภอผู้เด็ดขาดจำต้องบั่นศีรษะสมุห์บัญชีเจ้าถิ่นเพื่อสังเวยความโกรธแค้นของราษฎร
ท่ามกลางความหวาดผวาของผู้คน จ้าวฮั่น... เด็กชายวัยเยาว์ผู้มีรอยยิ้มแฝงเร้น กลับกล้าก้าวขึ้นสู่หอรบ เผชิญหน้ากับขุนนางใหญ่และจอมกระบี่แห่งยุค เพื่อเสนอ ‘กุศโลบายลอบโจมตียามวิกาล’
“ใต้เท้า... ขอเพียงท่านมอบค่ายาให้น้องสาวข้า ข้าจะมอบชัยชนะเหนือกองทัพนับหมื่นให้แก่ท่าน!”
ทหารกล้าเพียงห้าร้อยนาย กับคบไฟสามพันดวง จะสามารถสยบศัตรูนับหมื่นได้จริงหรือ? เด็กชายผู้อพยพที่ไร้ซึ่งพลังยุทธ์ ไร้ซึ่งอำนาจหนุนหลัง จะใช้เพียงมันสมอง ความรู้จากอีกยุคสมัย และวาทศิลป์อันแยบคาย ปั่นหัวเหล่าผู้ยิ่งใหญ่และพลิกกระดานหมากแห่งแผ่นดินต้าหมิงได้อย่างไร?
...
1,081 ตอนจบ