คนงามผู้โชคดีในยุค เจ็ดศูนย์ นายทหารหนุ่มคลั่งรักภรรยาหลังสลับตัวแต่งงาน

เสิ่นจือโย่วนอนงีบหลับไปตื่นหนึ่ง จู่ๆ ก็ค้นพบว่าโลกที่เธออาศัยอยู่แท้จริงแล้วคือโลกในหนังสือ และตัวเธอคือนางรองผู้โง่เขลาและแสนร้ายกาจที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องมือผลักดันเนื้อเรื่อง
ภายในหนังสือ เธอราวกับถูกผีเข้าสิง ดึงดันที่จะแต่งงานกับเจียงเหวินปินให้ได้ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
ทว่าหลังแต่งงาน เจียงเหวินปินกลับรังเกียจที่เธอสกปรกและไล่ให้เธอไปนอนบนพื้น ครั้นเขาสอบติดมหาวิทยาลัย เขาก็ทอดทิ้งเธอแล้วกลับเข้าเมืองไปพร้อมกับนางเอกเพื่อครองรักกันอย่างมีความสุขตลอดกาล
เธอไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้ จึงตัดสินใจดื่มยาฆ่าแมลงเพื่อฆ่าตัวตาย
เมื่อตระหนักได้ว่าอะไรเป็นอะไร เสิ่นจือโย่วจึงคิดเพียงอยากจะหนีไปให้ห่างจากพระเอกและนางเอกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
อยากถอนหมั้นอย่างนั้นหรือ ประเสริฐ เธอยินดีเป็นอย่างยิ่ง
แต่งานมงคลถูกป่าวประกาศออกไปจนรู้กันทั่ว เนื้อหมูก็สั่งเตรียมเอาไว้แล้ว จะให้ยกเลิกง่ายๆ ได้อย่างไร
เสิ่นจือโย่วเอ่ยขึ้นว่า "ยกเลิกอะไรกัน ไม่เห็นต้องยกเลิก แค่เปลี่ยนตัวเจ้าบ่าวก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่หรือ"
ทุกคนต่างงุนงง "???"
กู้เย่เป็นชายหนุ่มที่รูปร่างสูงใหญ่และมีอนาคตไกลที่สุดในหมู่บ้าน เหตุใดเขาถึงยอมแต่งงานกับเธอได้ล่ะ
ใครจะไปรู้ว่าเพียงแค่เสิ่นจือโย่วตวัดสายตาอันเย็นชาและแง่งอนมองไปที่เขา
กู้เย่ก็เอ่ยปากตอบรับ "ตกลง"
คล้อยหลังงานมงคลสมรส กู้เย่ต้องเดินทางกลับหน่วยทหาร ทุกคนต่างพากันหัวเราะเยาะขบขัน หาว่าเธอเพิ่งจะแต่งงานแท้ๆ แต่กลับถูกสามีทอดทิ้งเสียแล้ว ชาตินี้คงหนีไม่พ้นต้องใช้ชีวิตเป็นแม่ม่ายเรือนหอ
ทว่าใครเล่าจะคาดคิด ผ่านไปได้ไม่นาน กู้เย่กลับลงมารับเธอไปอยู่ด้วยกันที่ค่ายทหารด้วยตัวเอง
แล้วหากได้ไปอยู่ค่ายทหารด้วยกันแล้วจะทำไม สุขภาพร่างกายของเธออ่อนแอมาตั้งแต่กำเนิด หากไม่สามารถให้กำเนิดทายาทได้ ไม่ช้าก็เร็วก็คงถูกทอดทิ้งอยู่ดี
แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า เสิ่นจือโย่วผู้มีหน้าอกอวบอิ่ม เอวคอดกิ่ว และสะโพกผายดั่งลูกท้อ กำลังใช้เท้าเตะชายหนุ่มด้วยดวงตาแดงก่ำ "ไอ้ผู้ชายบ้า นี่ฉันกลายเป็นแม่กระต่ายที่ต้องคอยคลอดลูกให้คุณเป็นครอกๆ ไปแล้วหรือไง"
ท่านผู้นำผู้เย็นชาและเฉียบขาด ซึ่งขึ้นชื่อลือชาในเรื่องของการไม่ลุ่มหลงสตรี กลับกำลังประคองเรียวขาเล็กของภรรยาเอาไว้ด้วยความทะนุถนอม "โย่วโย่ว เบาแรงหน่อยสิ เดี๋ยวเท้าของคุณจะเจ็บเอาได้นะ"