เพื่อพิชิตฝ่ายธรรมะ ข้าจึงสร้างเกม

ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรที่ฝ่ายธรรมะกดขี่ฝ่ายอธรรมอย่างสมบูรณ์ ลู่เจ๋อได้ปลดล็อกระบบบุตรแห่งงวิถีมาร
เพียงแค่สังหารผู้บ่มเพาะฝ่ายธรรมะ ก็จะสามารถยกระดับการบ่มเพาะได้
อะไรนะ? การตายในแดนมายาก็ถือว่านับด้วยงั้นหรือ?
ลู่เจ๋อ ผู้ซึ่งเคยเป็นนักออกแบบเกมมาก่อน ตัดสินใจที่จะมอบความตกตะลึงเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับเหล่าผู้บ่มเพาะในโลกนี้...
ผู้อาวุโสนิกาย: “นี่มันคือสิ่งใด? เหตุใดเหล่าศิษย์จึงไม่บ่มเพาะ เอาแต่เล่นกันหมด??”
ศิษย์สืบทอด: “ท่านหมายความว่า...เพียงแค่เรียนรู้ ก็จะสามารถมองทะลุกลอุบายของมรรคามารได้งั้นหรือ?”
ยอดฝีมือเร้นกาย: “เหตุใดผู้เฒ่าผู้นี้จึงออกจากเขา? เจ้าต้องไปถามไอ้คนขี้โกงที่ลอบกัดข้าเมื่อวาน!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกาย: “จิตมรรคาของข้ามั่นคง ไม่เคยหวั่นไหวต่อสิ่งใด...ยกเว้นค้อนสีดำต้องสาปด้ามนั้น”
เชื้อพระวงศ์: “สกินเพิ่มค่าสถานะได้หรือไม่? หนึ่งหมื่นหินวิญญาณข้าก็ซื้อ!!”
ประมุขนิกาย: “ตกลงแล้วเป็นผู้ใดกันที่กำลังทำลายนิกาย!!!”