ฉันแค่เล่นสนุกไปงั้นเหรอ แล้วฉันกลายเป็นแสงจันทร์สีขาวได้อย่างไร

"เจ้าเป็นเพียงตัวประกอบในโลกใบนี้ นิสัยของเจ้าถูกตีตราว่า: งดงาม ชั่วร้าย และโง่เขลา เมื่ออายุแปดขวบ เจ้าถูกรับเลี้ยงโดยตระกูลเสิน ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในท่าเรือจิงไห่ หัวหน้าตระกูลเสินปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนสมบัติล้ำค่า แต่เจ้ากลับร่วมมือกับแม่ผู้ชั่วร้ายของเจ้าวางแผนร้ายต่อตระกูลเสิน เจ้าหลงใหลในตัวพระเอกและใช้เล่ห์เหลี่ยมที่น่าอับอายเพื่อให้ได้ตำแหน่งสนมของเสิน อย่างไรก็ตาม พระเอกไม่ได้รักเจ้า เพื่อเอาชนะใจเขา เจ้าจึงฆ่าตัวตายด้วยวิธีต่างๆ นานา ในที่สุด เขาก็ถูกขับไล่ออกจากตระกูลเสิน ถูกทอดทิ้งโดยแม่ผู้ชั่วร้าย และฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงแม่น้ำ..."
ในฐานะตัวประกอบที่เพิ่งตระหนักรู้ในตัวเองขึ้นมาอย่างกะทันหัน เจียงฮวาซานกล่าวว่า "พล็อตเรื่องนี้ไปต่อไม่ได้แล้ว"
ดังนั้นเธอจึงเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เธอผนึกหัวใจของเธอด้วยปูนซีเมนต์ ก่อตั้ง "พันธมิตรพลทหารกระสุนปืน" และรวมพลทหารกระสุนปืนทั้งหมดเพื่อ "ล้มล้าง" แผนการร้าย
*
ในงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบ 20 ปีของเธอ เจียงฮวาซานดูสวยงามภายใต้แสงไฟจนดูราวกับมาจากอีกโลกหนึ่ง
"ขอโทษนะครับ คุณหนูเจียง คุณยังไม่ได้ถูกรวมอยู่ในลำดับวงศ์ตระกูลเสินเลย หรือว่าท่านผู้เฒ่ามีแผนอื่นหรือเปล่าครับ ผมได้ยินมาว่าคุณหนูเติบโตมากับคุณชายหลายท่านและมีความผูกพันลึกซึ้งกับพวกเขา ผมสงสัยว่าคุณหนูเจียงโปรดปรานคุณชายคนไหนเป็นพิเศษครับ"
เจียงฮวาซานยิ้มอย่างเหมาะสม “คุณปู่มีแผนการของตัวเองสำหรับการเข้าร่วมตระกูล ข่าวลือย่อมหยุดอยู่ที่คนฉลาด ฉันไม่ค่อยคุ้นเคยกับพวก...พี่น้องในตระกูลเสินเท่าไหร่หรอก~”
คืนนั้น ผมสีดำวางอยู่บนหมอนลูกไม้สีชมพู และลมหายใจที่คลุมเครือและอบอุ่นลอยล่องอยู่ในความมืด
ชายคนนั้นแตะริมฝีปากที่บวมจากการจูบของหญิงสาวเบาๆ แล้วพูดด้วยเสียงแหบพร่าว่า "ทำไมเราถึงไม่รู้จักกันล่ะ?"