โต้วหลัว ข้าคือผู้บัญชาอสูรวิญญาณระดับเทพ

ซูเจ๋อทะลุมิติมายังทวีปโต้วหลัว เขาผูกมัดกับระบบคฤหาสน์เพาะปลูก และเริ่มต้นชีวิตทำฟาร์มอันแสนธรรมดา เพียงแค่ปลูกผักทำไร่และเลี้ยงดูสัตว์วิญญาณกับสัตว์ปีกในทุกๆ วัน เขาก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้
จนกระทั่งวันหนึ่ง เด็กสาวผู้มีวิญญาณยุทธ์คู่จากสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ปรากฏตัวขึ้นและทำลายชีวิตอันแสนสงบสุขของซูเจ๋อ นับตั้งแต่นั้นมา ความลับของคฤหาสน์แห่งนี้ก็ค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกมาทีละน้อย จนทำให้ทั้งทวีปและแม้แต่แดนเทพต้องสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น:
ไก่ของที่นี่คือวิหคเพลิงอมตะ ปลาคาร์ปกระโดดข้ามประตูมังกร วัวกระทิงสามารถบดขยี้ขุนเขาและแม่น้ำ กิ้งก่าริมสระน้ำแท้จริงแล้วคือก็อดซิลล่า ลิงจ๋อกลายร่างเป็นซุนหงอคง พืชผักผลไม้อย่างน้อยก็เป็นถึงสมุนไพรเซียน โกดังเก็บของเป็นอุปกรณ์วิญญาณระดับเทวะ และปืนล่าสัตว์ของเจ้าของคฤหาสน์ก็สามารถระเบิดดวงดาวให้แหลกเป็นจุณได้ในพริบตา...
หนิงหรงหรงวิ่งกลับสำนักด้วยความตื่นเต้น "ข้าแค่ไปกินข้าวที่คฤหาสน์เล็กๆ แห่งนั้น แต่วิญญาณยุทธ์ของข้ากลับวิวัฒนาการเป็นหอคอยเทพแก้วผลึก!"
ตู๋กูเยี่ยนดื่มน้ำบาดาลในคฤหาสน์พลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด: ดูเหมือนว่าพิษอสรพิษมรกตในร่างของข้าจะถูกรักษาจนหายขาดแล้ว...
ถังซานได้รับคำสั่งจากถังเฮ่าผู้เป็นบิดาให้ลอบเข้าไปขโมยหญ้าเงินครามในคฤหาสน์: ทำไมที่นี่ถึงมีแต่จักรพรรดิหญ้าเงินครามเต็มไปหมดล่ะ?
เมื่อเหล่าทวยเทพหมายจะพิพากษาคฤหาสน์แห่งนี้ องค์สังฆราชปี่ปี๋ตงกลับก้าวออกมาเบื้องหน้า เผยให้เห็นวงแหวนเทวะระดับสูงสุดบนเรือนร่าง พร้อมด้วยกองทัพสัตว์เทวะนับพันที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลัง "ข้าคือนายหญิงของคฤหาสน์แห่งนี้ ผู้ใดกล้าขัดขืน!"
"โฮก!" เสียงคำรามดังกึกก้อง สัตว์เทวะนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานเข้ากวาดล้างแดนเทพ
ในเวลาเดียวกันนั้น ซูเจ๋อก็เดินอุ้มซูเสวี่ยเอ๋อร์บุตรสาวตัวน้อยออกมา "ภรรยาจ๋า อย่าลืมกลับบ้านมาทำกับข้าวด้วยล่ะ จะปล่อยให้ลูกสาวสุดที่รักของข้าหิวไม่ได้เด็ดขาด..."